Jeremiah 9:2–9

²Quis dabit me in solitudine diversorium viatorum,

et derelinquam populum meum,

et recedam ab eis?

quia omnes adulteri sunt,

cœtus prævaricatorum.

³Et extenderunt linguam suam

quasi arcum mendacii et non veritatis:

confortati sunt in terra,

quia de malo ad malum egressi sunt,

et me non cognoverunt, dicit Dominus.

⁴Unusquisque se a proximo suo custodiat,

et in omni fratre suo non habeat fiduciam:

quia omnis frater supplantans supplantabit,

et omnis amicus fraudulenter incedet.

⁵Et vir fratrem suum deridebit,

et veritatem non loquentur:

docuerunt enim linguam suam loqui mendacium;

ut inique agerent laboraverunt.

⁶Habitatio tua in medio doli:

in dolo renuerunt scire me, dicit Dominus.

⁷Propterea hæc dicit Dominus exercituum:

Ecce ego conflabo, et probabo eos:

quid enim aliud faciam a facie filiæ populi mei?

⁸Sagitta vulnerans lingua eorum,

dolum locuta est.

In ore suo pacem cum amico suo loquitur,

et occulte ponit ei insidias.

⁹Numquid super his non visitabo, dicit Dominus,

aut in gente hujusmodi non ulciscetur anima mea?