Jeremiah 2:28–37

²⁸Ubi sunt dii tui quos fecisti tibi?

surgant, et liberent te in tempore afflictionis tuæ:

secundum numerum quippe civitatum tuarum erant dii tui, Juda.

²⁹Quid vultis mecum judicio contendere?

omnes dereliquistis me, dicit Dominus.

³⁰Frustra percussi filios vestros:

disciplinam non receperunt.

Devoravit gladius vester prophetas vestros:

quasi leo vastator ³¹generatio vestra.

Videte verbum Domini:

numquid solitudo factus sum Israëli,

aut terra serotina?

quare ergo dixit populus meus: Recessimus;

non veniemus ultra ad te?

³²Numquid obliviscetur virgo ornamenti sui,

aut sponsa fasciæ pectoralis suæ?

populus vero meus oblitus est mei diebus innumeris.

³³Quid niteris bonam ostendere viam tuam

ad quærendam dilectionem,

quæ insuper et malitias tuas docuisti vias tuas,

³⁴et in alis tuis inventus est sanguis animarum pauperum et innocentum?

non in fossis inveni eos,

sed in omnibus quæ supra memoravi.

³⁵Et dixisti: Absque peccato et innocens ego sum,

et propterea avertatur furor tuus a me.

Ecce ego judicio contendam tecum,

eo quod dixeris: Non peccavi.

³⁶Quam vilis facta es nimis, iterans vias tuas!

et ab Ægypto confunderis,

sicut confusa es ab Assur.

³⁷Nam et ab ista egredieris,

et manus tuæ erunt super caput tuum:

quoniam obtrivit Dominus confidentiam tuam,

et nihil habebis prosperum in ea.