Jeremiah 11:1–13

¹Verbum quod factum est a Domino ad Jeremiam, dicens:

²Audite verba pacti hujus,

et loquimini ad viros Juda,

et ad habitatores Jerusalem,

³et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus Israël:

Maledictus vir qui non audierit verba pacti hujus

⁴quod præcepi patribus vestris,

in die qua eduxi eos de terra Ægypti,

de fornace ferrea, dicens:

Audite vocem meam, et facite omnia quæ præcipio vobis,

et eritis mihi in populum,

et ego ero vobis in Deum:

⁵ut suscitem juramentum quod juravi patribus vestris,

daturum me eis terram fluentem lacte et melle,

sicut est dies hæc.

Et respondi, et dixi: Amen, Domine. ⁶Et dixit Dominus ad me:

Vociferare omnia verba hæc in civitatibus Juda,

et foris Jerusalem, dicens:

Audite verba pacti hujus, et facite illa,

⁷quia contestans contestatus sum patres vestros,

in die qua eduxi eos de terra Ægypti, usque ad diem hanc:

mane consurgens contestatus sum,

et dixi: Audite vocem meam.

⁸Et non audierunt, nec inclinaverunt aurem suam,

sed abierunt, unusquisque in pravitate cordis sui mali:

et induxi super eos omnia verba pacti hujus

quod præcepi ut facerent,

et non fecerunt.

⁹Et dixit Dominus ad me:

Inventa est conjuratio in viris Juda et in habitatoribus Jerusalem.

¹⁰Reversi sunt ad iniquitates patrum suorum priores,

qui noluerunt audire verba mea:

et hi ergo abierunt post deos alienos, ut servirent eis:

irritum fecerunt domus Israël et domus Juda pactum meum

quod pepigi cum patribus eorum.

¹¹Quam ob rem hæc dicit Dominus:

Ecce ego inducam super eos mala

de quibus exire non poterunt:

et clamabunt ad me, et non exaudiam eos.

¹²Et ibunt civitates Juda et habitatores Jerusalem,

et clamabunt ad deos quibus libant,

et non salvabunt eos in tempore afflictionis eorum.

¹³Secundum numerum enim civitatum tuarum

erant dii tui, Juda:

et secundum numerum viarum Jerusalem,

posuisti aras confusionis,

aras ad libandum Baalim.