Jeremiah 1

1¹Verba Jeremiæ filii Helciæ, de sacerdotibus qui fuerunt in Anathoth, in terra Benjamin. ²Quod factum est verbum Domini ad eum in diebus Josiæ filii Amon, regis Juda, in tertiodecimo anno regni ejus. ³Et factum est in diebus Joakim filii Josiæ, regis Juda, usque ad consummationem undecimi anni Sedeciæ, filii Josiæ, regis Juda, usque ad transmigrationem Jerusalem, in mense quinto.

⁴Et factum est verbum Domini ad me, dicens:

⁵Priusquam te formarem in utero, novi te,

et antequam exires de vulva, sanctificavi te,

et prophetam in gentibus dedi te.

⁶Et dixi:

A, a, a, Domine Deus, ecce nescio loqui,

quia puer ego sum.

⁷Et dixit Dominus ad me:

Noli dicere: Puer sum:

quoniam ad omnia quæ mittam te ibis,

et universa quæcumque mandavero tibi loqueris.

⁸Ne timeas a facie eorum,

quia tecum ego sum ut eruam te,

dicit Dominus.

⁹Et misit Dominus manum suam, et tetigit os meum, et dixit Dominus ad me:

Ecce dedi verba mea in ore tuo:

¹⁰ecce constitui te hodie

super gentes et super regna,

ut evellas, et destruas,

et disperdas, et dissipes,

et ædifices, et plantes.

¹¹Et factum est verbum Domini ad me, dicens:

Quid tu vides, Jeremia?

Et dixi:

Virgam vigilantem ego video.

¹²Et dixit Dominus ad me:

Bene vidisti:

quia vigilabo ego super verbo meo,

ut faciam illud.

¹³Et factum est verbum Domini secundo ad me, dicens:

Quid tu vides?

Et dixi:

Ollam succensam ego video,

et faciem ejus a facie aquilonis.

¹⁴Et dixit Dominus ad me:

Ab aquilone pandetur malum

super omnes habitatores terræ:

¹⁵quia ecce ego convocabo omnes cognationes regnorum aquilonis,

ait Dominus:

et venient, et ponent unusquisque solium suum

in introitu portarum Jerusalem,

et super omnes muros ejus in circuitu,

et super universas urbes Juda:

¹⁶et loquar judicia mea cum eis

super omnem malitiam eorum qui dereliquerunt me,

et libaverunt diis alienis,

et adoraverunt opus manuum suarum.

¹⁷Tu ergo, accinge lumbos tuos,

et surge, et loquere ad eos

omnia quæ ego præcipio tibi.

Ne formides a facie eorum,

nec enim timere te faciam vultum eorum.

¹⁸Ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam,

et in columnam ferream,

et in murum æreum,

super omnem terram,

regibus Juda, principibus ejus,

et sacerdotibus, et populo terræ.

¹⁹Et bellabunt adversum te,

et non prævalebunt,

quia ego tecum sum, ait Dominus, ut liberem te.