Isaiah 66

66¹Hæc dicit Dominus: Cælum sedes mea,

terra autem scabellum pedum meorum.

Quæ est ista domus quam ædificabitis mihi?

et quis est iste locus quietis meæ?

²Omnia hæc manus mea fecit,

et facta sunt universa ista,

dicit Dominus;

ad quem autem respiciam, nisi ad pauperculum,

et contritum spiritu, et trementem sermones meos?

³Qui immolat bovem, quasi qui interficiat virum;

qui mactat pecus, quasi qui excerebret canem;

qui offert oblationem, quasi qui sanguinem suillum offerat;

qui recordatur thuris, quasi qui benedicat idolo.

Hæc omnia elegerunt in viis suis,

et in abominationibus suis anima eorum delectata est.

⁴Unde et ego eligam illusiones eorum,

et quæ timebant adducam eis;

quia vocavi, et non erat qui responderet;

locutus sum, et non audierunt;

feceruntque malum in oculis meis,

et quæ nolui elegerunt.

⁵Audite verbum Domini,

qui tremitis ad verbum ejus.

Dixerunt fratres vestri odientes vos,

et abjicientes propter nomen meum:

Glorificetur Dominus,

et videbimus in lætitia vestra;

ipsi autem confundentur.

⁶Vox populi de civitate,

vox de templo,

vox Domini

reddentis retributionem inimicis suis.

⁷Antequam parturiret, peperit;

antequam veniret partus ejus,

peperit masculum.

⁸Quis audivit umquam tale?

et quis vidit huic simile?

numquid parturiet terra in die una,

aut parietur gens simul,

quia parturivit et peperit

Sion filios suos?

⁹Numquid ego qui alios parere facio, ipse non pariam?

dicit Dominus.

Si ego, qui generationem ceteris tribuo, sterilis ero?

ait Dominus Deus tuus.

¹⁰Lætamini cum Jerusalem et exsultate in ea,

omnes qui diligitis eam;

gaudete cum ea gaudio,

universi qui lugetis super eam:

¹¹ut sugatis et repleamini

ab ubere consolationis ejus;

ut mulgeatis et deliciis affluatis

ab omnimoda gloria ejus.

¹²Quia hæc dicit Dominus:

Ecce ego declinabo super eam quasi fluvium pacis,

et quasi torrentem inundantem gloriam gentium,

quam sugetis:

ad ubera portabimini,

et super genua blandientur vobis.

¹³Quomodo si cui mater blandiatur,

ita ego consolabor vos,

et in Jerusalem consolabimini.

¹⁴Videbitis, et gaudebit cor vestrum,

et ossa vestra quasi herba germinabunt:

et cognoscetur manus Domini servis ejus,

et indignabitur inimicis suis.

¹⁵Quia ecce Dominus in igne veniet,

et quasi turbo quadrigæ ejus,

reddere in indignatione furorem suum

et increpationem suam in flamma ignis:

¹⁶quia in igne Dominus dijudicabit,

et in gladio suo ad omnem carnem;

et multiplicabuntur interfecti a Domino,

¹⁷qui sanctificabantur et mundos se putabant in hortis

post januam intrinsecus,

qui comedebant carnem suillam,

et abominationem et murem:

simul consumentur, dicit Dominus.

¹⁸Ego autem opera eorum et cogitationes eorum

venio ut congregem,

cum omnibus gentibus et linguis:

et venient, et videbunt gloriam meam.

¹⁹Et ponam in eis signum,

et mittam ex eis qui salvati fuerint, ad gentes

in mare, in Africam, et Lydiam, tendentes sagittam;

in Italiam et Græciam,

ad insulas longe,

ad eos qui non audierunt de me,

et non viderunt gloriam meam.

Et annuntiabunt gloriam meam gentibus;

²⁰et adducent omnes fratres vestros

de cunctis gentibus

donum Domino,

in equis, et in quadrigis, et in lecticis,

et in mulis, et in carrucis,

ad montem sanctum meum

Jerusalem, dicit Dominus:

quomodo si inferant filii Israël munus

in vase mundo in domum Domini.

²¹Et assumam ex eis

in sacerdotes et Levitas, dicit Dominus.

²²Quia sicut cæli novi et terra nova,

quæ ego facio stare coram me, dicit Dominus,

sic stabit semen vestrum et nomen vestrum.

²³Et erit mensis ex mense,

et sabbatum ex sabbato:

veniet omnis caro ut adoret coram facie mea,

dicit Dominus.

²⁴Et egredientur, et videbunt cadavera

virorum qui prævaricati sunt in me;

vermis eorum non morietur,

et ignis eorum non extinguetur:

et erunt usque ad satietatem visionis omni carni.