Jeremiah 32–34

32¹Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, in anno decimo Sedeciæ regis Juda, ipse est annus decimusoctavus Nabuchodonosor. ²Tunc exercitus regis Babylonis obsidebat Jerusalem, et Jeremias propheta erat clausus in atrio carceris qui erat in domo regis Juda. ³Clauserat enim eum Sedecias rex Juda, dicens: Quare vaticinaris, dicens: Hæc dicit Dominus: Ecce ego dabo civitatem istam in manus regis Babylonis, et capiet eam: ⁴et Sedecias rex Juda non effugiet de manu Chaldæorum, sed tradetur in manus regis Babylonis: et loquetur os ejus cum ore illius, et oculi ejus oculos illius videbunt: ⁵et in Babylonem ducet Sedeciam, et ibi erit donec visitem eum, ait Dominus: si autem dimicaveritis adversum Chaldæos, nihil prosperum habebitis? ⁶Et dixit Jeremias: Factum est verbum Domini ad me, dicens: ⁷Ecce Hanameel filius Sellum, patruelis tuus, veniet ad te, dicens: Eme tibi agrum meum qui est in Anathoth, tibi enim competit ex propinquitate ut emas. ⁸Et venit ad me Hanameel filius patrui mei, secundum verbum Domini, ad vestibulum carceris, et ait ad me: Posside agrum meum qui est in Anathoth, in terra Benjamin, quia tibi competit hæreditas, et tu propinquus es ut possideas. Intellexi autem quod verbum Domini esset: ⁹et emi agrum ab Hanameel filio patrui mei, qui est in Anathoth, et appendi ei argentum: septem stateres, et decem argenteos. ¹⁰Et scripsi in libro, et signavi, et adhibui testes, et appendi argentum in statera. ¹¹Et accepi librum possessionis signatum, et stipulationes, et rata, et signa forinsecus: ¹²et dedi librum possessionis Baruch filio Neri filii Maasiæ, in oculis Hanameel patruelis mei, in oculis testium qui scripti erant in libro emptionis, et in oculis omnium Judæorum qui sedebant in atrio carceris. ¹³Et præcepi Baruch coram eis, dicens: ¹⁴Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël: Sume libros istos, librum emptionis hunc signatum, et librum hunc qui apertus est, et pone illos in vase fictili, ut permanere possint diebus multis: ¹⁵hæc enim dicit Dominus exercituum, Deus Israël: Adhuc possidebuntur domus, et agri, et vineæ in terra ista.

¹⁶Et oravi ad Dominum, postquam tradidi librum possessionis Baruch filio Neri, dicens:

¹⁷Heu! heu! heu! Domine Deus,

ecce tu fecisti cælum et terram

in fortitudine tua magna, et in brachio tuo extento:

non erit tibi difficile omne verbum:

¹⁸qui facis misericordiam in millibus,

et reddis iniquitatem patrum in sinum filiorum eorum post eos:

fortissime, magne, et potens,

Dominus exercituum nomen tibi.

¹⁹Magnus consilio, et incomprehensibilis cogitatu:

cujus oculi aperti sunt super omnes vias filiorum Adam,

ut reddas unicuique secundum vias suas,

et secundum fructum adinventionum ejus.

²⁰Qui posuisti signa et portenta

in terra Ægypti usque ad diem hanc,

et in Israël, et in hominibus,

et fecisti tibi nomen sicut est dies hæc.

²¹Et eduxisti populum tuum Israël de terra Ægypti,

in signis et in portentis,

et in manu robusta et in brachio extento,

et in terrore magno:

²²et dedisti eis terram hanc,

quam jurasti patribus eorum ut dares eis,

terram fluentem lacte et melle.

²³Et ingressi sunt, et possederunt eam,

et non obedierunt voci tuæ,

et in lege tua non ambulaverunt:

omnia quæ mandasti eis ut facerent non fecerunt,

et evenerunt eis omnia mala hæc.

²⁴Ecce munitiones exstructæ sunt adversum civitatem ut capiatur,

et urbs data est in manus Chaldæorum

qui præliantur adversus eam,

a facie gladii, et famis, et pestilentiæ:

et quæcumque locutus es, acciderunt,

ut tu ipse cernis.

²⁵Et tu dicis mihi, Domine Deus:

Eme agrum argento, et adhibe testes,

cum urbs data sit in manus Chaldæorum?

²⁶Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens:

²⁷Ecce ego Dominus Deus universæ carnis:

numquid mihi difficile erit omne verbum?

²⁸Propterea hæc dicit Dominus:

Ecce ego tradam civitatem istam in manus Chaldæorum,

et in manus regis Babylonis,

et capient eam.

²⁹Et venient Chaldæi præliantes adversum urbem hanc,

et succendent eam igni, et comburent eam,

et domos in quarum domatibus sacrificabant Baal,

et libabant diis alienis libamina ad irritandum me.

³⁰Erant enim filii Israël et filii Juda

jugiter facientes malum in oculis meis ab adolescentia sua:

filii Israël, qui usque nunc exacerbant me

in opere manuum suarum, dicit Dominus.

³¹Quia in furore et in indignatione mea facta est mihi civitas hæc,

a die qua ædificaverunt eam

usque ad diem istam qua auferetur de conspectu meo,

³²propter malitiam filiorum Israël et filiorum Juda,

quam fecerunt ad iracundiam me provocantes,

ipsi et reges eorum,

principes eorum, et sacerdotes eorum, et prophetæ eorum,

viri Juda et habitatores Jerusalem.

³³Et verterunt ad me terga, et non facies,

cum docerem eos diluculo et erudirem,

et nollent audire, ut acciperent disciplinam.

³⁴Et posuerunt idola sua in domo in qua invocatum est nomen meum,

ut polluerent eam.

³⁵Et ædificaverunt excelsa Baal

quæ sunt in valle filii Ennom,

ut initiarent filios suos et filias suas Moloch,

quod non mandavi eis,

nec ascendit in cor meum ut facerent abominationem hanc:

et in peccatum deducerent Judam.

³⁶Et nunc propter ista,

hæc dicit Dominus Deus Israël ad civitatem hanc,

de qua vos dicitis quod tradetur in manus regis Babylonis,

in gladio, et in fame, et in peste:

³⁷Ecce ego congregabo eos de universis terris ad quas ejeci eos

in furore meo, et in ira mea, et in indignatione grandi:

et reducam eos ad locum istum,

et habitare eos faciam confidenter:

³⁸et erunt mihi in populum,

et ego ero eis in Deum.

³⁹Et dabo eis cor unum, et viam unam,

ut timeant me universis diebus,

et bene sit eis, et filiis eorum post eos.

⁴⁰Et feriam eis pactum sempiternum,

et non desinam eis benefacere:

et timorem meum dabo in corde eorum,

ut non recedant a me.

⁴¹Et lætabor super eis, cum bene eis fecero:

et plantabo eos in terra ista in veritate,

in toto corde meo et in tota anima mea.

⁴²Quia hæc dicit Dominus:

Sicut adduxi super populum istum omne malum hoc grande,

sic adducam super eos

omne bonum quod ego loquor ad eos.

⁴³Et possidebuntur agri in terra ista,

de qua vos dicitis quod deserta sit,

eo quod non remanserit homo et jumentum,

et data sit in manus Chaldæorum.

⁴⁴Agri ementur pecunia, et scribentur in libro,

et imprimetur signum, et testis adhibebitur,

in terra Benjamin et in circuitu Jerusalem,

in civitatibus Juda, et in civitatibus montanis,

et in civitatibus campestribus, et in civitatibus quæ ad austrum sunt,

quia convertam captivitatem eorum, ait Dominus.

33¹Et factum est verbum Domini ad Jeremiam secundo, cum adhuc clausus esset in atrio carceris, dicens:

²Hæc dicit Dominus, qui facturus est,

et formaturus illud, et paraturus:

Dominus nomen ejus:

³Clama ad me, et exaudiam te,

et annuntiabo tibi grandia et firma quæ nescis.

⁴Quia hæc dicit Dominus Deus Israël

ad domos urbis hujus,

et ad domos regis Juda, quæ destructæ sunt,

et ad munitiones, et ad gladium

⁵venientium ut dimicent cum Chaldæis,

et impleant eas cadaveribus hominum

quos percussi in furore meo et in indignatione mea,

abscondens faciem meam a civitate hac,

propter omnem malitiam eorum:

⁶Ecce ego obducam eis cicatricem et sanitatem,

et curabo eos, et revelabo illis deprecationem pacis et veritatis.

⁷Et convertam conversionem Juda et conversionem Jerusalem,

et ædificabo eos sicut a principio.

⁸Et emundabo illos ab omni iniquitate sua

in qua peccaverunt mihi,

et propitius ero cunctis iniquitatibus eorum,

in quibus dereliquerunt mihi et spreverunt me.

⁹Et erit mihi in nomen, et in gaudium,

et in laudem, et in exsultationem

cunctis gentibus terræ,

quæ audierint omnia bona quæ ego facturus sum eis:

et pavebunt et turbabuntur in universis bonis,

et in omni pace quam ego faciam eis.

¹⁰Hæc dicit Dominus:

Adhuc audietur in loco isto

quem vos dicitis esse desertum,

eo quod non sit homo nec jumentum

in civitatibus Juda, et foris Jerusalem,

quæ desolatæ sunt, absque homine,

et absque habitatore, et absque pecore,

¹¹vox gaudii et vox lætitiæ,

vox sponsi et vox sponsæ,

vox dicentium: Confitemini Domino exercituum,

quoniam bonus Dominus,

quoniam in æternum misericordia ejus:

et portantium vota in domum Domini:

reducam enim conversionem terræ

sicut a principio, dicit Dominus.

¹²Hæc dicit Dominus exercituum:

Adhuc erit in loco isto deserto,

absque homine et absque jumento,

et in cunctis civitatibus ejus,

habitaculum pastorum accubantium gregum.

¹³In civitatibus montuosis,

et in civitatibus campestribus,

et in civitatibus quæ ad austrum sunt,

et in terra Benjamin, et in circuitu Jerusalem,

et in civitatibus Juda,

adhuc transibunt greges ad manum numerantis, ait Dominus.

¹⁴Ecce dies veniunt, dicit Dominus,

et suscitabo verbum bonum quod locutus sum

ad domum Israël et ad domum Juda.

¹⁵In diebus illis et in tempore illo

germinare faciam David germen justitiæ,

et faciet judicium et justitiam in terra:

¹⁶in diebus illis salvabitur Juda,

et Jerusalem habitabit confidenter:

et hoc est nomen quod vocabunt eum:

Dominus justus noster.

¹⁷Quia hæc dicit Dominus:

Non interibit de David vir qui sedeat super thronum domus Israël:

¹⁸et de sacerdotibus et de Levitis non interibit vir a facie mea,

qui offerat holocautomata,

et incendat sacrificium,

et cædat victimas omnibus diebus.

¹⁹Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens:

²⁰Hæc dicit Dominus:

Si irritum potest fieri pactum meum cum die,

et pactum meum cum nocte,

ut non sit dies et nox in tempore suo,

²¹et pactum meum irritum esse poterit cum David servo meo,

ut non sit ex eo filius qui regnet in throno ejus,

et Levitæ et sacerdotes ministri mei.

²²Sicuti enumerari non possunt stellæ cæli,

et metiri arena maris,

sic multiplicabo semen David servi mei,

et Levitas ministros meos.

²³Et factum est verbum Domini ad Jeremiam, dicens:

²⁴Numquid non vidisti quid populus hic locutus sit, dicens:

Duæ cognationes quas elegerat Dominus abjectæ sunt?

et populum meum despexerunt,

eo quod non sit ultra gens coram eis.

²⁵Hæc dicit Dominus:

Si pactum meum inter diem et noctem,

et leges cælo et terræ non posui,

²⁶equidem et semen Jacob et David servi mei…