Isaiah 58:5–10

⁵Numquid tale est jejunium quod elegi,

per diem affligere hominem animam suam?

numquid contorquere quasi circulum caput suum,

et saccum et cinerem sternere?

numquid istud vocabis jejunium,

et diem acceptabilem Domino?

⁶Nonne hoc est magis jejunium quod elegi?

Dissolve colligationes impietatis,

solve fasciculos deprimentes,

dimitte eos qui confracti sunt liberos,

et omne opus dirumpe;

⁷frange esurienti panem tuum,

et egenos vagosque induc in domum tuam;

cum videris nudum, operi eum,

et carnem tuam ne despexeris.

⁸Tunc erumpet quasi mane lumen tuum;

et sanitas tua citius orietur,

et anteibit faciem tuam justitia tua,

et gloria Domini colliget te.

⁹Tunc invocabis, et Dominus exaudiet;

clamabis, et dicet: Ecce adsum.

Si abstuleris de medio tui catenam,

et desieris extendere digitum et loqui quod non prodest;

¹⁰cum effuderis esurienti animam tuam,

et animam afflictam repleveris,

orietur in tenebris lux tua,

et tenebræ tuæ erunt sicut meridies.