Isaiah 56:3–12

³Et non dicat filius advenæ qui adhæret Domino, dicens:

Separatione dividet me Dominus a populo suo;

et non dicat eunuchus:

Ecce ego lignum aridum.

⁴Quia hæc dicit Dominus eunuchis:

Qui custodierint sabbata mea,

et elegerint quæ ego volui,

et tenuerint fœdus meum,

⁵dabo eis in domo mea et in muris meis

locum, et nomen

melius a filiis et filiabus:

nomen sempiternum dabo eis,

quod non peribit.

⁶Et filios advenæ, qui adhærent Domino,

ut colant eum, et diligant nomen ejus,

ut sint ei in servos;

omnem custodientem sabbatum ne polluat illud,

et tenentem fœdus meum;

⁷adducam eos in montem sanctum meum,

et lætificabo eos in domo orationis meæ;

holocausta eorum et victimæ eorum placebunt mihi super altari meo,

quia domus mea domus orationis vocabitur

cunctis populis.

⁸Ait Dominus Deus,

qui congregat dispersos Israël:

Adhuc congregabo ad eum

congregatos ejus.

⁹Omnes bestiæ agri,

venite ad devorandum,

universæ bestiæ saltus.

¹⁰Speculatores ejus cæci omnes;

nescierunt universi:

canes muti non valentes latrare,

videntes vana, dormientes,

et amantes somnia.

¹¹Et canes imprudentissimi

nescierunt saturitatem;

ipsi pastores

ignoraverunt intelligentiam:

omnes in viam suam declinaverunt;

unusquisque ad avaritiam suam, a summo usque ad novissimum.

¹²Venite, sumamus vinum,

et impleamur ebrietate;

et erit sicut hodie, sic et cras,

et multo amplius.