Isaiah 41:17–24

¹⁷Egeni et pauperes

quærunt aquas, et non sunt;

lingua eorum siti aruit.

Ego Dominus exaudiam eos,

Deus Israël, non derelinquam eos.

¹⁸Aperiam in supinis collibus flumina,

et in medio camporum fontes:

ponam desertum in stagna aquarum,

et terram inviam in rivos aquarum.

¹⁹Dabo in solitudinem cedrum,

et spinam, et myrtum, et lignum olivæ;

ponam in deserto abietem,

ulmum, et buxum simul:

²⁰ut videant, et sciant,

et recogitent, et intelligant pariter,

quia manus Domini fecit hoc,

et Sanctus Israël creavit illud.

²¹Prope facite judicium vestrum,

dicit Dominus;

Afferte, si quid forte habetis,

dicit rex Jacob.

²²Accedant, et nuntient nobis

quæcumque ventura sunt;

priora quæ fuerunt, nuntiate,

et ponemus cor nostrum,

et sciemus novissima eorum;

et quæ ventura sunt, indicate nobis.

²³Annuntiate quæ ventura sunt in futurum,

et sciemus quia dii estis vos;

bene quoque aut male, si potestis, facite,

et loquamur et videamus simul.

²⁴Ecce vos estis ex nihilo,

et opus vestrum ex eo quod non est:

abominatio est qui elegit vos.