Hosea 2

2¹Dicite fratribus vestris: Populus meus; et sorori vestræ: Misericordiam consecuta.

²Judicate matrem vestram, judicate,

quoniam ipsa non uxor mea,

et ego non vir ejus.

Auferat fornicationes suas a facie sua,

et adulteria sua de medio uberum suorum;

³ne forte expoliem eam nudam,

et statuam eam secundum diem nativitatis suæ,

et ponam eam quasi solitudinem,

et statuam eam velut terram inviam,

et interficiam eam siti.

⁴Et filiorum illius non miserebor,

quoniam filii fornicationum sunt.

⁵Quia fornicata est mater eorum,

confusa est quæ concepit eos;

quia dixit: Vadam post amatores meos,

qui dant panes mihi, et aquas meas,

lanam meam, et linum meum,

oleum meum, et potum meum.

⁶Propter hoc ecce ego sepiam viam tuam spinis,

et sepiam eam maceria, et semitas suas non inveniet.

⁷Et sequetur amatores suos, et non apprehendet eos;

et quæret eos, et non inveniet:

et dicet: Vadam, et revertar ad virum meum priorem,

quia bene mihi erat tunc magis quam nunc.

⁸Et hæc nescivit, quia ego dedi ei frumentum, et vinum, et oleum,

et argentum multiplicavi ei, et aurum,

quæ fecerunt Baal.

⁹Idcirco convertar, et sumam frumentum meum in tempore suo,

et vinum meum in tempore suo.

Et liberabo lanam meam et linum meum,

quæ operiebant ignominiam ejus.

¹⁰Et nunc revelabo stultitiam ejus in oculis amatorum ejus;

et vir non eruet eam de manu mea;

¹¹et cessare faciam omne gaudium ejus,

solemnitatem ejus, neomeniam ejus, sabbatum ejus,

et omnia festa tempora ejus.

¹²Et corrumpam vineam ejus, et ficum ejus,

de quibus dixit: Mercedes hæ meæ sunt,

quas dederunt mihi amatores mei;

et ponam eam in saltum,

et comedet eam bestia agri.

¹³Et visitabo super eam dies Baalim,

quibus accendebat incensum,

et ornabatur inaure sua, et monili suo.

Et ibat post amatores suos,

et mei obliviscebatur, dicit Dominus.

¹⁴Propter hoc ecce ego lactabo eam,

et ducam eam in solitudinem,

et loquar ad cor ejus.

¹⁵Et dabo ei vinitores ejus ex eodem loco,

et vallem Achor, ad aperiendam spem;

et canet ibi juxta dies juventutis suæ,

et juxta dies ascensionis suæ de terra Ægypti.

¹⁶Et erit in die illa, ait Dominus:

vocabit me, Vir meus,

et non vocabit me ultra Baali.

¹⁷Et auferam nomina Baalim de ore ejus,

et non recordabitur ultra nominis eorum.

¹⁸Et percutiam cum eis fœdus in die illa, cum bestia agri,

et cum volucre cæli, et cum reptili terræ;

et arcum, et gladium, et bellum conteram de terra,

et dormire eos faciam fiducialiter.

¹⁹Et sponsabo te mihi in sempiternum;

et sponsabo te mihi in justitia, et judicio,

et in misericordia, et in miserationibus.

²⁰Et sponsabo te mihi in fide;

et scies quia ego Dominus.

²¹Et erit in die illa:

exaudiam, dicit Dominus, exaudiam cælos,

et illi exaudient terram.

²²Et terra exaudiet triticum, et vinum, et oleum,

et hæc exaudient Jezrahel.

²³Et seminabo eam mihi in terra,

et miserebor ejus quæ fuit Absque misericordia.

²⁴Et dicam Non populo meo: Populus meus es tu;

et ipse dicet: Deus meus es tu.