Habakkuk 2:6–11

⁶Numquid non omnes isti super eum parabolam sument,

et loquelam ænigmatum ejus, et dicetur:

Væ ei qui multiplicat non sua?

usquequo et aggravat contra se densum lutum?

⁷Numquid non repente consurgent qui mordeant te,

et suscitabuntur lacerantes te,

et eris in rapinam eis?

⁸Quia tu spoliasti gentes multas,

spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis,

propter sanguinem hominis,

et iniquitatem terræ, civitatis, et omnium habitantium in ea.

⁹Væ qui congregat avaritiam malam domui suæ,

ut sit in excelso nidus ejus,

et liberari se putat de manu mali!

¹⁰Cogitasti confusionem domui tuæ;

concidisti populos multos,

et peccavit anima tua.

¹¹Quia lapis de pariete clamabit,

et lignum, quod inter juncturas ædificiorum est, respondebit.