Habakkuk 2

2¹Super custodiam meam stabo,

et figam gradum super munitionem:

et contemplabor ut videam quid dicatur mihi,

et quid respondeam ad arguentem me.

²Et respondit mihi Dominus, et dixit:

Scribe visum, et explana eum super tabulas,

ut percurrat qui legerit eum.

³Quia adhuc visus procul;

et apparebit in finem, et non mentietur:

si moram fecerit, exspecta illum,

quia veniens veniet, et non tardabit.

⁴Ecce qui incredulus est, non erit recta anima ejus in semetipso;

justus autem in fide sua vivet.

⁵Et quomodo vinum potantem decipit,

sic erit vir superbus, et non decorabitur:

qui dilatavit quasi infernus animam suam,

et ipse quasi mors, et non adimpletur:

et congregabit ad se omnes gentes,

et coacervabit ad se omnes populos.

⁶Numquid non omnes isti super eum parabolam sument,

et loquelam ænigmatum ejus, et dicetur:

Væ ei qui multiplicat non sua?

usquequo et aggravat contra se densum lutum?

⁷Numquid non repente consurgent qui mordeant te,

et suscitabuntur lacerantes te,

et eris in rapinam eis?

⁸Quia tu spoliasti gentes multas,

spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis,

propter sanguinem hominis,

et iniquitatem terræ, civitatis, et omnium habitantium in ea.

⁹Væ qui congregat avaritiam malam domui suæ,

ut sit in excelso nidus ejus,

et liberari se putat de manu mali!

¹⁰Cogitasti confusionem domui tuæ;

concidisti populos multos,

et peccavit anima tua.

¹¹Quia lapis de pariete clamabit,

et lignum, quod inter juncturas ædificiorum est, respondebit.

¹²Væ qui ædificat civitatem in sanguinibus,

et præparat urbem in iniquitate!

¹³Numquid non hæc sunt a Domino exercituum?

laborabunt enim populi in multo igne,

et gentes in vacuum, et deficient.

¹⁴Quia replebitur terra, ut cognoscant gloriam Domini,

quasi aquæ operientes mare.

¹⁵Væ qui potum dat amico suo mittens fel suum,

et inebrians ut aspiciat nuditatem ejus!

¹⁶Repletus es ignominia pro gloria;

bibe tu quoque, et consopire.

Circumdabit te calix dexteræ Domini,

et vomitus ignominiæ super gloriam tuam.

¹⁷Quia iniquitas Libani operiet te,

et vastitas animalium deterrebit eos

de sanguinibus hominum,

et iniquitate terræ, et civitatis, et omnium habitantium in ea.

¹⁸Quid prodest sculptile, quia sculpsit illud fictor suus,

conflatile, et imaginem falsam?

quia speravit in figmento fictor ejus, ut faceret simulacra muta.

¹⁹Væ qui dicit ligno: Expergiscere;

Surge, lapidi tacenti!

Numquid ipse docere poterit?

ecce iste coopertus est auro et argento,

et omnis spiritus non est in visceribus ejus.

²⁰Dominus autem in templo sancto suo:

sileat a facie ejus omnis terra!