Ezekiel 30

30¹Et factum est verbum Domini ad me, dicens: ²Fili hominis, propheta, et dic:

Hæc dicit Dominus Deus:

Ululate: Væ, væ diei!

³quia juxta est dies,

et appropinquat dies Domini, dies nubis:

tempus gentium erit.

⁴Et veniet gladius in Ægyptum,

et erit pavor in Æthiopia,

cum ceciderint vulnerati in Ægypto,

et ablata fuerit multitudo illius,

et destructa fundamenta ejus.

⁵Æthiopia, et Libya, et Lydi,

et omne reliquum vulgus,

et Chub, et filii terræ fœderis,

cum eis gladio cadent.

⁶Hæc dicit Dominus Deus:

Et corruent fulcientes Ægyptum,

et destruetur superbia imperii ejus:

a turre Syenes gladio cadent in ea,

ait Dominus Deus exercituum.

⁷Et dissipabuntur in medio terrarum desolatarum,

et urbes ejus in medio civitatum desertarum erunt:

⁸et scient quia ego Dominus,

cum dedero ignem in Ægypto,

et attriti fuerint omnes auxiliatores ejus.

⁹In die illa egredientur nuntii a facie mea in trieribus

ad conterendam Æthiopiæ confidentiam:

et erit pavor in eis in die Ægypti,

quia absque dubio veniet.

¹⁰Hæc dicit Dominus Deus:

Cessare faciam multitudinem Ægypti

in manu Nabuchodonosor regis Babylonis.

¹¹Ipse et populus ejus cum eo, fortissimi gentium,

adducentur ad disperdendam terram:

et evaginabunt gladios suos super Ægyptum,

et implebunt terram interfectis.

¹²Et faciam alveos fluminum aridos,

et tradam terram in manus pessimorum:

et dissipabo terram et plenitudinem ejus

manu alienorum:

ego Dominus locutus sum.

¹³Hæc dicit Dominus Deus:

Et disperdam simulacra,

et cessare faciam idola de Memphis:

et dux de terra Ægypti non erit amplius,

et dabo terrorem in terra Ægypti.

¹⁴Et disperdam terram Phathures,

et dabo ignem in Taphnis,

et faciam judicia in Alexandria.

¹⁵Et effundam indignationem meam super Pelusium, robur Ægypti,

et interficiam multitudinem Alexandriæ.

¹⁶Et dabo ignem in Ægypto:

quasi parturiens dolebit Pelusium,

et Alexandria erit dissipata,

et in Memphis angustiæ quotidianæ.

¹⁷Juvenes Heliopoleos et Bubasti gladio cadent,

et ipsæ captivæ ducentur.

¹⁸Et in Taphnis nigrescet dies,

cum contrivero ibi sceptra Ægypti,

et defecerit in ea superbia potentiæ ejus:

ipsam nubes operiet,

filiæ autem ejus in captivitatem ducentur.

¹⁹Et judicia faciam in Ægypto:

et scient quia ego Dominus.

²⁰Et factum est in undecimo anno, in primo mense, in septima mensis: factum est verbum Domini ad me, dicens:

²¹Fili hominis, brachium Pharaonis regis Ægypti confregi,

et ecce non est obvolutum ut restitueretur ei sanitas,

ut ligaretur pannis, et fasciaretur linteolis,

ut recepto robore posset tenere gladium.

²²Propterea hæc dicit Dominus Deus:

Ecce ego ad Pharaonem regem Ægypti,

et comminuam brachium ejus forte, sed confractum:

et dejiciam gladium de manu ejus,

²³et dispergam Ægyptum in gentibus,

et ventilabo eos in terris.

²⁴Et confortabo brachia regis Babylonis,

daboque gladium meum in manu ejus,

et confringam brachia Pharaonis,

et gement gemitibus interfecti coram facie ejus.

²⁵Et confortabo brachia regis Babylonis,

et brachia Pharaonis concident:

et scient quia ego Dominus,

cum dedero gladium meum in manu regis Babylonis,

et extenderit eum super terram Ægypti.

²⁶Et dispergam Ægyptum in nationes,

et ventilabo eos in terras:

et scient quia ego Dominus.