²¹Dixit autem Dominus ad Moysen: Extende manum tuam in cælum: et sint tenebræ super terram Ægypti tam densæ, ut palpari queant. ²²Extenditque Moyses manum in cælum: et factæ sunt tenebræ horribiles in universa terra Ægypti tribus diebus. ²³Nemo vidit fratrem suum, nec movit se de loco in quo erat: ubicumque autem habitabant filii Israël, lux erat. ²⁴Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis: Ite, sacrificate Domino: oves tantum vestræ et armenta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum. ²⁵Ait Moyses: Hostias quoque et holocausta dabis nobis, quæ offeramus Domino Deo nostro. ²⁶Cuncti greges pergent nobiscum; non remanebit ex eis ungula: quæ necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri: præsertim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad ipsum locum perveniamus. ²⁷Induravit autem Dominus cor Pharaonis, et noluit dimittere eos. ²⁸Dixitque Pharao ad Moysen: Recede a me, et cave ne ultra videas faciem meam: quocumque die apparueris mihi, morieris. ²⁹Respondit Moyses: Ita fiet ut locutus es: non videbo ultra faciem tuam.

Read in Logos

Public Domain