Esther 11–12

11¹Anno quarto regnantibus Ptolemæo et Cleopatra, attulerunt Dosithæus, qui se sacerdotem et Levitici generis ferebat, et Ptolemæus filius ejus, hanc epistolam phurim, quam dixerunt interpretatum esse Lysimachum Ptolemæi filium in Jerusalem. ²Anno secundo, regnante Artaxerxe maximo, prima die mensis Nisan, vidit somnium Mardochæus filius Jairi, filii Semei, filii Cis, de tribu Benjamin: ³homo Judæus, qui habitabat in urbe Susis, vir magnus, et inter primos aulæ regiæ. ⁴Erat autem de eo numero captivorum, quos transtulerat Nabuchodonosor rex Babylonis de Jerusalem cum Jechonia rege Juda. ⁵Et hoc ejus somnium fuit: apparuerunt voces, et tumultus, et tonitrua, et terræmotus, et conturbatio super terram: ⁶et ecce duo dracones magni, paratique contra se in prælium. ⁷Ad quorum clamorem cunctæ concitatæ sunt nationes, ut pugnarent contra gentem justorum. ⁸Fuitque dies illa tenebrarum et discriminis, tribulationis et angustiæ, et ingens formido super terram. ⁹Conturbataque est gens justorum timentium mala sua, et præparata ad mortem. ¹⁰Clamaveruntque ad Deum: et illis vociferantibus, fons parvus crevit in fluvium maximum, et in aquas plurimas redundavit. ¹¹Lux et sol ortus est, et humiles exaltati sunt, et devoraverunt inclytos. ¹²Quod cum vidisset Mardochæus, et surrexisset de strato, cogitabat quid Deus facere vellet: et fixum habebat in animo, scire cupiens quid significaret somnium.

12¹Morabatur autem eo tempore in aula regis cum Bagatha et Thara eunuchis regis, qui janitores erant palatii. ²Cumque intellexisset cogitationes eorum, et curas diligentius pervidisset, didicit quod conarentur in regem Artaxerxem manus mittere, et nuntiavit super eo regi. ³Qui de utroque, habita quæstione, confessos jussit duci ad mortem. ⁴Rex autem quod gestum erat, scripsit in commentariis: sed et Mardochæus rei memoriam litteris tradidit. ⁵Præcepitque ei rex, ut in aula palatii moraretur, datis ei pro delatione muneribus. ⁶Aman vero filius Amadathi Bugæus erat gloriosissimus coram rege, et voluit nocere Mardochæo et populo ejus pro duobus eunuchis regis qui fuerant interfecti. Et diripuerunt bona, vel substantias eorum. Epistolæ autem hoc exemplar fuit.