Esther 10

10¹Rex vero Assuerus omnem terram et cunctas maris insulas fecit tributarias: ²cujus fortitudo et imperium, et dignitas atque sublimitas, qua exaltavit Mardochæum, scripta sunt in libris Medorum, atque Persarum: ³et quomodo Mardochæus judaici generis secundus a rege Assuero fuerit, et magnus apud Judæos, et acceptabilis plebi fratrum suorum, quærens bona populo suo, et loquens ea quæ ad pacem seminis sui pertinerent.

⁴Dixitque Mardochæus: A Deo facta sunt ista. ⁵Recordatus sum somnii quod videram, hæc eadem significantis: nec eorum quidquam irritum fuit. ⁶Parvus fons, qui crevit in fluvium, et in lucem solemque conversus est, et in aquas plurimas redundavit: Esther est quam rex accepit uxorem, et voluit esse reginam. ⁷Duo autem dracones: ego sum, et Aman. ⁸Gentes, quæ convenerant: hi sunt, qui conati sunt delere nomen Judæorum. ⁹Gens autem mea Israël est, quæ clamavit ad Dominum, et salvum fecit Dominus populum suum: liberavitque nos ab omnibus malis, et fecit signa magna atque portenta inter gentes: ¹⁰et duas sortes esse præcepit, unam populi Dei, et alteram cunctarum gentium. ¹¹Venitque utraque sors in statutum ex illo jam tempore diem coram Deo universis gentibus: ¹²et recordatus est Dominus populi sui, ac misertus est hæreditatis suæ. ¹³Et observabuntur dies isti in mense Adar quartadecima et quintadecima die ejusdem mensis, cum omni studio et gaudio, in unum cœtum populi congregati, in cunctas deinceps generationes populi Israël.