Ecclesiastes 8:10–17

¹⁰Vidi impios sepultos,

qui etiam cum adhuc viverent

in loco sancto erant,

et laudabantur in civitate

quasi justorum operum.

Sed et hoc vanitas est.

¹¹Etenim quia non profertur cito contra malos sententia,

absque timore ullo

filii hominum perpetrant mala.

¹²Attamen peccator ex eo quod centies facit malum,

et per patientiam sustentatur;

ego cognovi quod erit bonum timentibus Deum,

qui verentur faciem ejus.

¹³Non sit bonum impio,

nec prolongentur dies ejus,

sed quasi umbra transeant qui non timent faciem Domini.

¹⁴Est et alia vanitas quæ fit super terram:

sunt justi quibus mala proveniunt

quasi opera egerint impiorum:

et sunt impii qui ita securi sunt

quasi justorum facta habeant.

Sed et hoc vanissimum judico.

¹⁵Laudavi igitur lætitiam;

quod non esset homini bonum sub sole,

nisi quod comederet, et biberet, atque gauderet,

et hoc solum secum auferret de labore suo,

in diebus vitæ suæ quos dedit ei Deus sub sole.

¹⁶Et apposui cor meum ut scirem sapientiam,

et intelligerem distentionem quæ versatur in terra.

Est homo qui diebus et noctibus somnum non capit oculis.

¹⁷Et intellexi quod omnium operum Dei

nullam possit homo invenire rationem

eorum quæ fiunt sub sole;

et quanto plus laboraverit ad quærendum,

tanto minus inveniat:

etiam si dixerit sapiens se nosse, non poterit reperire.