Deuteronomy 18:15–22

¹⁵Prophetam de gente tua et de fratribus tuis, sicut me, suscitabit tibi Dominus Deus tuus: ipsum audies, ¹⁶ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb, quando concio congregata est, atque dixisti: Ultra non audiam vocem Domini Dei mei, et ignem hunc maximum amplius non videbo, ne moriar. ¹⁷Et ait Dominus mihi: Bene omnia sunt locuti. ¹⁸Prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui: et ponam verba mea in ore ejus, loqueturque ad eos omnia quæ præcepero illi. ¹⁹Qui autem verba ejus, quæ loquetur in nomine meo, audire noluerit, ego ultor existam. ²⁰Propheta autem qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo, quæ ego non præcepi illi ut diceret, aut ex nomine alienorum deorum, interficietur. ²¹Quod si tacita cogitatione responderis: Quomodo possum intelligere verbum, quod Dominus non est locutus? ²²hoc habebis signum: quod in nomine Domini propheta ille prædixerit, et non evenerit: hoc Dominus non est locutus, sed per tumorem animi sui propheta confinxit: et idcirco non timebis eum.