Deuteronomy 22–23

22¹Non videbis bovem fratris tui, aut ovem errantem, et præteribis: sed reduces fratri tuo, ²etiamsi non est propinquus frater tuus, nec nosti eum: duces in domum tuam, et erunt apud te quamdiu quærat ea frater tuus, et recipiat. ³Similiter facies de asino, et de vestimento, et de omni re fratris tui, quæ perierit: si inveneris eam, ne negligas quasi alienam. ⁴Si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via, non despicies, sed sublevabis cum eo.

⁵Non induetur mulier veste virili, nec vir utetur veste feminea: abominabilis enim apud Deum est qui facit hæc. ⁶Si ambulans per viam, in arbore vel in terra nidum avis inveneris, et matrem pullis vel ovis desuper incubantem: non tenebis eam cum filiis, ⁷sed abire patieris, captos tenens filios: ut bene sit tibi, et longo vivas tempore. ⁸Cum ædificaveris domum novam, facies murum tecti per circuitum: ne effundatur sanguis in domo tua, et sis reus labente alio, et in præceps ruente. ⁹Non seres vineam tuam altero semine: ne et sementis quam sevisti, et quæ nascuntur ex vinea, pariter sanctificentur. ¹⁰Non arabis in bove simul et asino. ¹¹Non indueris vestimento, quod ex lana linoque contextum est. ¹²Funiculos in fimbriis facies per quatuor angulos pallii tui, quo operieris.

¹³Si duxerit vir uxorem, et postea odio habuerit eam, ¹⁴quæsieritque occasiones quibus dimittat eam, objiciens ei nomen pessimum, et dixerit: Uxorem hanc accepi, et ingressus ad eam non inveni virginem: ¹⁵tollent eam pater et mater ejus, et ferent secum signa virginitatis ejus ad seniores urbis qui in porta sunt: ¹⁶et dicet pater: Filiam meam dedi huic uxorem: quam quia odit, ¹⁷imponit ei nomen pessimum, ut dicat: Non inveni filiam tuam virginem: et ecce hæc sunt signa virginitatis filiæ meæ. Expandent vestimentum coram senioribus civitatis: ¹⁸apprehendentque senes urbis illius virum, et verberabunt illum, ¹⁹condemnantes insuper centum siclis argenti, quos dabit patri puellæ, quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem Israël: habebitque eam uxorem, et non poterit dimittere eam omnibus diebus vitæ suæ. ²⁰Quod si verum est quod objicit, et non est in puella inventa virginitas, ²¹ejicient eam extra fores domus patris sui, et lapidibus obruent viri civitatis illius, et morietur: quoniam fecit nefas in Israël, ut fornicaretur in domo patris sui: et auferes malum de medio tui. ²²Si dormierit vir cum uxore alterius, uterque morietur, id est, adulter et adultera: et auferes malum de Israël.

²³Si puellam virginem desponderit vir, et invenerit eam aliquis in civitate, et concubuerit cum ea, ²⁴educes utrumque ad portam civitatis illius, et lapidibus obruentur: puella, quia non clamavit, cum esset in civitate: vir, quia humiliavit uxorem proximi sui: et auferes malum de medio tui. ²⁵Sin autem in agro repererit vir puellam, quæ desponsata est, et apprehendens concubuerit cum ea, ipse morietur solus: ²⁶puella nihil patietur, nec est rea mortis: quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum, et occidit animam ejus, ita et puella perpessa est. ²⁷Sola erat in agro: clamavit, et nullus affuit qui liberaret eam. ²⁸Si invenerit vir puellam virginem, quæ non habet sponsum, et apprehendens concubuerit cum illa, et res ad judicium venerit: ²⁹dabit qui dormivit cum ea, patri puellæ quinquaginta siclos argenti, et habebit eam uxorem, quia humiliavit illam: non poterit dimittere eam cunctis diebus vitæ suæ. ³⁰Non accipiet homo uxorem patris sui, nec revelabit operimentum ejus.

23¹Non intravit eunuchus, attritis vel amputatis testiculis et abscisso veretro, ecclesiam Domini. ²Non ingredietur mamzer, hoc est, de scorto natus, in ecclesiam Domini, usque ad decimam generationem. ³Ammonites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in æternum: ⁴quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de Ægypto: et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamia Syriæ, ut malediceret tibi: ⁵et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam, vertitque maledictionem ejus in benedictionem tuam, eo quod diligeret te. ⁶Non facies cum eis pacem, nec quæras eis bona cunctis diebus vitæ tuæ in sempiternum. ⁷Non abominaberis Idumæum, quia frater tuus est: nec Ægyptium, quia advena fuisti in terra ejus. ⁸Qui nati fuerint ex eis, tertia generatione intrabunt in ecclesiam Domini.

⁹Quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam, custodies te ab omni re mala. ¹⁰Si fuerit inter vos homo, qui nocturno pollutus sit somnio, egredietur extra castra, ¹¹et non revertetur, priusquam ad vesperam lavetur aqua: et post solis occasum regredietur in castra. ¹²Habebis locum extra castra, ad quem egrediaris ad requisita naturæ, ¹³gerens paxillum in balteo: cumque sederis, fodies per circuitum, et egesta humo operies ¹⁴quo relevatus es: Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum, ut eruat te, et tradat tibi inimicos tuos: et sint castra tua sancta, et nihil in eis appareat fœditatis, ne derelinquat te.

¹⁵Non trades servum domino suo, qui ad te confugerit. ¹⁶Habitabit tecum in loco, qui ei placuerit, et in una urbium tuarum requiescet: ne contristes eum. ¹⁷Non erit meretrix de filiabus Israël, nec scortator de filiis Israël. ¹⁸Non offeres mercedem prostibuli, nec pretium canis in domo Domini Dei tui, quidquid illud est quod voveris: quia abominatio est utrumque apud Dominum Deum tuum. ¹⁹Non fœnerabis fratri tuo ad usuram pecuniam, nec fruges, nec quamlibet aliam rem: ²⁰sed alieno. Fratri autem tuo absque usura id quo indiget, commodabis: ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra, ad quam ingredieris possidendam. ²¹Cum votum voveris Domino Deo tuo, non tardabis reddere: quia requiret illud Dominus Deus tuus, et si moratus fueris, reputabitur tibi in peccatum. ²²Si nolueris polliceri, absque peccato eris. ²³Quod autem semel egressum est de labiis tuis, observabis, et facies sicut promisisti Domino Deo tuo, et propria voluntate et ore tuo locutus es. ²⁴Ingressus vineam proximi tui, comede uvas, quantum tibi placuerit: foras autem ne efferas tecum. ²⁵Si intraveris in segetem amici tui, franges spicas, et manu conteres: falce autem non metes.