Baruch 1–5

1¹Et hæc verba libri quæ scripsit Baruch filius Neriæ, filii Maasiæ, filii Sedeciæ, filii Sedei, filii Helciæ, in Babylonia, ²in anno quinto, in septimo die mensis, in tempore quo ceperunt Chaldæi Jerusalem, et succenderunt eam igni. ³Et legit Baruch verba libri hujus ad aures Jechoniæ filii Joakim regis Juda, et ad aures universi populi venientis ad librum, ⁴et ad aures potentium, filiorum regum, et ad aures presbyterorum, et ad aures populi, a minimo usque ad maximum eorum, omnium habitantium in Babylonia, ad flumen Sodi. ⁵Qui audientes plorabant, et jejunabant, et orabant in conspectu Domini. ⁶Et collegerunt pecuniam, secundum quod potuit uniuscujusque manus, ⁷et miserunt in Jerusalem ad Joakim filium Helciæ filii Salom sacerdotem, et ad sacerdotes, et ad omnem populum qui inventi sunt cum eo in Jerusalem: ⁸cum acciperet vasa templi Domini, quæ ablata fuerant de templo, revocare in terram Juda, decima die mensis Sivan, vasa argentea quæ fecit Sedecias filius Josiæ rex Juda, ⁹posteaquam cepisset Nabuchodonosor rex Babylonis Jechoniam, et principes, et cunctos potentes, et populum terræ, ab Jerusalem, et duxit eos vinctos in Babylonem. ¹⁰Et dixerunt: Ecce misimus ad vos pecunias, de quibus emite holocautomata et thus: et facite manna, et offerte pro peccato, ad aram Domini Dei nostri: ¹¹et orate pro vita Nabuchodonosor regis Babylonis, et pro vita Baltassar filii ejus, ut sint dies eorum sicut dies cæli super terram: ¹²et ut det Dominus virtutem nobis, et illuminet oculos nostros, ut vivamus sub umbra Nabuchodonosor regis Babylonis, et sub umbra Baltassar filii ejus, et serviamus eis multis diebus, et inveniamus gratiam in conspectu eorum. ¹³Et pro nobis ipsis orate ad Dominum Deum nostrum, quia peccavimus Domino Deo nostro, et non est aversus furor ejus a nobis usque in hunc diem. ¹⁴Et legite librum istum quem misimus ad vos recitari in templo Domini, in die solemni et in die opportuno: ¹⁵et dicetis:

Domino Deo nostro justitia,

nobis autem confusio faciei nostræ,

sicut est dies hæc omni Juda,

et habitantibus in Jerusalem:

¹⁶regibus nostris, et principibus nostris,

et sacerdotibus nostris, et prophetis nostris,

et patribus nostris.

¹⁷Peccavimus ante Dominum Deum nostrum,

et non credidimus, diffidentes in eum:

¹⁸et non fuimus subjectibiles illi,

et non audivimus vocem Domini Dei nostri,

ut ambularemus in mandatis ejus, quæ dedit nobis.

¹⁹A die qua eduxit patres nostros de terra Ægypti,

usque ad diem hanc,

eramus incredibiles ad Dominum Deum nostrum:

et dissipati recessimus, ne audiremus vocem ipsius:

²⁰et adhæserunt nobis multa mala et maledictiones

quæ constituit Dominus Moysi servo suo,

qui eduxit patres nostros de terra Ægypti,

dare nobis terram fluentem lac et mel, sicut hodierna die.

²¹Et non audivimus vocem Domini Dei nostri,

secundum omnia verba prophetarum quos misit ad nos:

²²et abivimus unusquisque in sensum cordis nostri maligni,

operari diis alienis,

facientes mala ante oculos Domini Dei nostri.

2¹Propter quod statuit Dominus Deus noster verbum suum,

quod locutus est ad nos,

et ad judices nostros qui judicaverunt Israël,

et ad reges nostros, et ad principes nostros,

et ad omnem Israël et Juda:

²ut adduceret Dominus super nos mala magna,

quæ non sunt facta sub cælo

quemadmodum facta sunt in Jerusalem,

secundum quæ scripta sunt in lege Moysi,

³et manducaret homo carnes filii sui et carnes filiæ suæ.

⁴Et dedit eos sub manu regum omnium qui sunt in circuitu nostro,

in improperium et in desolationem in omnibus populis

in quibus nos dispersit Dominus:

⁵et facti sumus subtus, et non supra,

quia peccavimus Domino Deo nostro,

non obaudiendo voci ipsius.

⁶Domino Deo nostro justitia,

nobis autem et patribus nostris confusio faciei,

sicut est dies hæc:

⁷quia locutus est Dominus super nos omnia mala hæc

quæ venerunt super nos:

⁸et non sumus deprecati faciem Domini Dei nostri,

ut reverteremur unusquisque nostrum a viis nostris pessimis.

⁹Et vigilavit Dominus in malis,

et adduxit ea super nos:

quia justus est Dominus in omnibus operibus suis

quæ mandavit nobis,

¹⁰et non audivimus vocem ipsius

ut iremus in præceptis Domini,

quæ dedit ante faciem nostram.

¹¹Et nunc, Domine Deus Israël,

qui eduxisti populum tuum de terra Ægypti

in manu valida, et in signis, et in prodigiis,

et in virtute tua magna, et in brachio excelso,

et fecisti tibi nomen sicut est dies iste:

¹²peccavimus, impie egimus,

inique gessimus, Domine Deus noster,

in omnibus justitiis tuis.

¹³Avertatur ira tua a nobis,

quia derelicti sumus pauci inter gentes ubi dispersisti nos.

¹⁴Exaudi, Domine, preces nostras et orationes nostras,

et educ nos propter te,

et da nobis invenire gratiam ante faciem eorum qui nos abduxerunt:

¹⁵ut sciat omnis terra quia tu es Dominus Deus noster,

et quia nomen tuum invocatum est super Israël,

et super genus ipsius.

¹⁶Respice, Domine, de domo sancta tua in nos,

et inclina aurem tuam, et exaudi nos.

¹⁷Aperi oculos tuos et vide:

quia non mortui qui sunt in inferno,

quorum spiritus acceptus est a visceribus suis,

dabunt honorem et justificationem Domino:

¹⁸sed anima quæ tristis est super magnitudine mali,

et incedit curva et infirma,

et oculi deficientes, et anima esuriens,

dat tibi gloriam et justitiam Domino.

¹⁹Quia non secundum justitias patrum nostrorum

nos fundimus preces et petimus misericordiam

ante conspectum tuum, Domine Deus noster:

²⁰sed quia misisti iram tuam et furorem tuum super nos,

sicut locutus es in manu puerorum tuorum prophetarum,

dicens: ²¹Sic dicit Dominus:

Inclinate humerum vestrum et cervicem vestram,

et opera facite regi Babylonis,

et sedebitis in terra quam dedi patribus vestris.

²²Quod si non audieritis vocem Domini Dei vestri,

operari regi Babyloniæ,

defectionem vestram faciam de civitatibus Juda,

et a foris Jerusalem,

²³et auferam a vobis vocem jucunditatis et vocem gaudii,

et vocem sponsi et vocem sponsæ,

et erit omnis terra sine vestigio ab inhabitantibus eam.

²⁴Et non audierunt vocem tuam,

ut operarentur regi Babylonis:

et statuisti verba tua,

quæ locutus es in manibus puerorum tuorum prophetarum,

ut transferrentur ossa regum nostrorum

et ossa patrum nostrorum de loco suo:

²⁵et ecce projecta sunt in calore solis et in gelu noctis,

et mortui sunt in doloribus pessimis,

in fame et in gladio, et in emissione.

²⁶Et posuisti templum in quo invocatum est nomen tuum in ipso

sicut hæc dies,

propter iniquitatem domus Israël et domus Juda.

²⁷Et fecisti in nobis, Domine Deus noster,

secundum omnem bonitatem tuam

et secundum omnem miserationem tuam illam magnam:

²⁸sicut locutus es in manu pueri tui Moysi,

in die qua præcepisti ei scribere legem tuam coram filiis Israël,

²⁹dicens: Si non audieritis vocem meam,

multitudo hæc magna convertetur in minimam inter gentes,

quo ego eos dispergam:

³⁰quia scio quod me non audiet populus:

populus est enim dura cervice.

Et convertetur ad cor suum in terra captivitatis suæ,

³¹et scient quia ego sum Dominus Deus eorum:

et dabo eis cor, et intelligent;

aures, et audient:

³²et laudabunt me in terra captivitatis suæ,

et memores erunt nominis mei,

³³et avertent se a dorso suo duro,

et a malignitatibus suis:

quia reminiscentur viam patrum suorum,

qui peccaverunt in me.

³⁴Et revocabo illos in terram quam juravi patribus eorum,

Abraham, Isaac, et Jacob:

et dominabuntur ejus, et multiplicabo eos,

et non minorabuntur:

³⁵et statuam illis testamentum alterum sempiternum,

ut sim illis in Deum,

et ipsi erunt mihi in populum:

et non movebo amplius populum meum, filios Israël,

a terra quam dedi illis.

3¹Et nunc, Domine omnipotens, Deus Israël,

anima in angustiis, et spiritus anxius clamat ad te.

²Audi, Domine, et miserere,

quia Deus es misericors:

et miserere nostri, quia peccavimus ante te:

³quia tu sedes in sempiternum,

et nos, peribimus in ævum?

⁴Domine omnipotens, Deus Israël,

audi nunc orationem mortuorum Israël,

et filiorum ipsorum qui peccaverunt ante te,

et non audierunt vocem Domini Dei sui,

et agglutinata sunt nobis mala.

⁵Noli meminisse iniquitatum patrum nostrorum,

sed memento manus tuæ et nominis tui in tempore isto:

⁶quia tu es Dominus Deus noster,

et laudabimus te, Domine:

⁷quia propter hoc dedisti timorem tuum in cordibus nostris,

et ut invocemus nomen tuum,

et laudemus te in captivitate nostra,

quia convertimur ab iniquitate patrum nostrorum,

qui peccaverunt ante te.

⁸Et ecce nos in captivitate nostra sumus hodie,

qua nos dispersisti in improperium,

et in maledictum, et in peccatum,

secundum omnes iniquitates patrum nostrorum,

qui recesserunt a te, Domine Deus noster.

⁹Audi, Israël, mandata vitæ:

auribus percipe, ut scias prudentiam.

¹⁰Quid est, Israël, quod in terra inimicorum es,

¹¹inveterasti in terra aliena,

coinquinatus es cum mortuis,

deputatus es cum descendentibus in infernum?

¹²Dereliquisti fontem sapientiæ:

¹³nam si in via Dei ambulasses,

habitasses utique in pace sempiterna.

¹⁴Disce ubi sit prudentia,

ubi sit virtus, ubi sit intellectus,

ut scias simul ubi sit longiturnitas vitæ et victus,

ubi sit lumen oculorum, et pax.

¹⁵Quis invenit locum ejus?

et quis intravit in thesauros ejus?

¹⁶Ubi sunt principes gentium,

et qui dominantur super bestias quæ sunt super terram?

¹⁷qui in avibus cæli ludunt,

¹⁸qui argentum thesaurizant, et aurum,

in quo confidunt homines,

et non est finis acquisitionis eorum?

qui argentum fabricant, et solliciti sunt,

nec est inventio operum illorum?

¹⁹Exterminati sunt, et ad inferos descenderunt,

et alii loco eorum surrexerunt.

²⁰Juvenes viderunt lumen, et habitaverunt super terram,

viam autem disciplinæ ignoraverunt,

²¹neque intellexerunt semitas ejus,

neque filii eorum susceperunt eam:

a facie ipsorum longe facta est;

²²non est audita in terra Chanaan,

neque visa est in Theman.

²³Filii quoque Agar, qui exquirunt prudentiam quæ de terra est,

negotiatores Merrhæ et Theman,

et fabulatores, et exquisitores prudentiæ et intelligentiæ:

viam autem sapientiæ nescierunt,

neque commemorati sunt semitas ejus.

²⁴O Israël, quam magna est domus Dei,

et ingens locus…