Acts 2:24–32

²⁴quem Deus suscitavit, solutis doloribus inferni, juxta quod impossibile erat teneri illum ab eo. ²⁵David enim dicit in eum:

Providebam Dominum in conspectu meo semper:

quoniam a dextris est mihi, ne commovear:

²⁶propter hoc lætatum est cor meum, et exsultavit lingua mea,

insuper et caro mea requiescet in spe:

²⁷quoniam non derelinques animam meam in inferno,

nec dabis sanctum tuum videre corruptionem.

²⁸Notas mihi fecisti vias vitæ:

et replebis me jucunditate cum facie tua.

²⁹Viri fratres, liceat audenter dicere ad vos de patriarcha David, quoniam defunctus est, et sepultus: et sepulchrum ejus est apud nos usque in hodiernum diem. ³⁰Propheta igitur cum esset, et sciret quia jurejurando jurasset illi Deus de fructu lumbi ejus sedere super sedem ejus: ³¹providens locutus est de resurrectione Christi, quia neque derelictus est in inferno, neque caro ejus vidit corruptionem. ³²Hunc Jesum resuscitavit Deus, cujus omnes nos testes sumus.