4 Esdras 16

16¹Væ tibi Babylon et Asia, væ tibi Ægypte et Syria. ²Præcingite vos saccis et ciliciis, et plangite filios vestros, et dolete: quoniam appropinquavit contritio vestra. ³Immissus est vobis gladius, et quis est qui avertat ilium? ⁴Immissus est in vobis ignis, et quis est qui extinguat illum? ⁵Immissa sunt vobis mala, et quis est qui repellat ea? ⁶Numquid repellet aliquis leonem esurientem in silva, aut extinguet ignem in stipula, mox quando cœperit ardere? ⁷Numquid repellet aliquis sagittam a sagittario forti missam? ⁸Dominus fortis immittit mala, et quis est qui repellat ea? ⁹Exiit ignis ex iracundia eius, et quis est qui extinguat eum? ¹⁰Coruscabit, et quis non timebit? Tonabit, et quis non pavebit? ¹¹Dominus comminabitur, et quis non funditus conteretur a facie ipsius? ¹²Terra tremuit et fundamenta eius, mare fluctuat de profundo, et fluctus eius disturbabuntur, et pisces eius a facie Domini, et a gloria virtutis eius: ¹³quoniam fortis dextera eius quæ arcum tendit: sagittæ eius acutæ quæ ab ipso mittuntur, non deficient, cum cœperint mitti in fines terræ. ¹⁴Ecce mittuntur mala, et non revertentur donec veniant super terram. ¹⁵Ignis succenditur, et non extinguetur, donec consumat fundamenta terræ. ¹⁶Quemadmodum non redit sagitta missa a valido sagittario, sic non revertentur mala quæ missa fuerint in terram. ¹⁷Væ mihi væ mihi: quis me liberabit in illis diebus? ¹⁸Initium dolorum et multi gemitus, initium famis et multi interitus, initium bellorum et formidabunt potestates, initium malorum et trepidabunt omnes. ¹⁹In his quid faciam, cum venerint mala? ²⁰Ecce fames et plaga, et tribulatio, et angustia missa sunt flagella in emendatione, ²¹et in his omnibus se non convertent ab iniquitatibus suis, neque flagellorum memores erunt semper. ²²Ecce, erit annonæ vilitas super terram, sic ut putent sibi esse directam pacem, et tunc germinabunt mala super terram, gladius, fames, et magna confusio. ²³A fame enim plurimi qui inhabitant terram interient, et gladius perdet ceteros qui superaverint a fame, ²⁴et mortui sicut stercora proiicientur, et non erit qui consoletur eos. Derelinquetur enim terra deserta, et civitates eius deiicientur. ²⁵Non derelinquetur qui colat terram, et qui seminet eam. ²⁶Ligna dabunt fructus, et quis vindemiabit illa? ²⁷Uva matura fiet, et quis calcabit illam? erit enim locis magna desertio. ²⁸Cupiet enim homo hominem videre, vel vocem eius audire. ²⁹Relinquentur enim de civitate decem, et duo de agro qui absconderint se in densis nemoribus, et scissuris petrarum: ³⁰quemadmodum derelinquuntur in oliveto et singulis arboribus tres aut quattuor olivæ. ³¹aut sicut in vinea vindemiata racemi relinquuntur ab his qui diligenter vineam scrutantur: ³²sic relinquentur in diebus illis tres aut quattuor ab scrutantibus domos eorum in romphæa. ³³Et relinquetur terra deserta, et agri eius inveterabunt, et viæ eius, et omnes semitæ eius germinabunt spinas, eo quod non transient homines per eam. ³⁴Lugebunt virgines non habentes sponsos, lugebunt mulieres non habentes viros, lugebunt filiæ earum non habentes adiutorium: ³⁵sponsi earum in bello consumentur, et viri earum in fame exterentur.

³⁶Audite vero ista, et cognoscite ea servi Domini. ³⁷Ecce verbum Domini, excipite illud: ne diis credatis de quibus dicit Dominus. ³⁸Ecce appropinquant mala, et non tardant. ³⁹Quemadmodum prægnans cum parit in nono mense filium suum, appropinquante hora partus eius ante horas duas vel tres, dolores circumeunt ventrem eius, et prodeunte infante de ventre non tardabunt uno puncto: ⁴⁰sic non morabuntur mala ad prodeundum super terram, et sæculum gemet, et dolores circumtenebunt illud. ⁴¹Audite verbum, plebs mea: parate vos in pugnam, et in malis sic estote, quasi advenæ terræ. ⁴²Qui vendit, quasi qui fugiat; et qui emit, quasi qui perditurus. ⁴³Qui mercatur, quasi qui fructum non capiat: et qui ædificat, quasi non habitaturus. ⁴⁴Qui seminat, quasi qui non metet: sic et qui vineam putat, quasi non vindemiaturus. ⁴⁵Qui nubunt, sic quasi filios non facturi: et qui non nubunt, sic quasi vidui. ⁴⁶Propter quod qui laborant, sine causa laborant: ⁴⁷Fructus enim illorum alienigenæ metent, et substantiam illorum rapient, et domos evertent, et filios eorum captivabunt, quia in captivitate et fame generant nates suos. ⁴⁸Et qui negotiantur in rapina, quantum diu exornant civitates et domos suas, et possessions et personas suas, ⁴⁹tanto magis adzelabor eos super peccata sua, dicit Dominus: ⁵⁰Quomodo zelatur fornicaria mulierem idoneam et bonam valde, ⁵¹sic zelabitur iustitia iniquitatem cum exornat se, et accusat eam in facie, cum venerit qui defendat exquirentem omne peccatum super terram. ⁵²Propterea nolite similari ei, nec operibus eius: ⁵³quoniam adhuc pusillum, et tolletur iniquitas a terra, et iustitia regnabit in vos. ⁵⁴Non dicat peccator se non peccasse: quoniam carbones ignis comburet super caput eius, qui dicit: Non peccavi coram Domino Deo et gloria ipsius.

⁵⁵Ecce Dominus cognoscet omnia opera hominum, et adinventiones illorum, et cogitationes illorum, et corda illorum. ⁵⁶Dixit enim: Fiats terra, et facta est: fiat cælum, et factum est. ⁵⁷Et in verbo illius stellæ fundatæ sunt, et novit numerum stellarum. ⁵⁸Qui scrutatur abyssum, et thesauros illarum: qui mensus est mare, et conceptum eius. ⁵⁹Qui conclusit mare in medio aquarum, et suspendit terram super aquas verbo suo. ⁶⁰Qui extendit cælum quasi cameram, super aquas fundavit eum. ⁶¹Qui posuit in deserto fontes aquarum, et super verticem montium lacus ad emittendum flumina ab eminenti petra, ut potaret terram. ⁶²Qui finxit hominem, et posuit cor suum in medio corporis, et misit ei spiritum, vitam et intellectum, ⁶³et spiramen Dei omnipotentis qui fecit omnia, et scrutinat omnia absconsa in absconsis terræ. ⁶⁴Hic novit adinventionem vestram, et quæ cogitatis in cordibus vestris, peccantes et volentes occultare peccata vestra. ⁶⁵Propter quod Dominus scrutinando scrutinavit omnia opera vestra, et traducet vos omnes, ⁶⁶et vos confusi eritis cum processerint peccata vestra coram hominibus, et iniquitates erunt, quæ accusatores stabunt in die illo. ⁶⁷Quid facietis? aut quomodo abscondetis peccata vestra coram Deo et angelis eius?

⁶⁸Ecce iudex Deus, timete eum. Desinite a peccatis vestris, et obliviscamini iniquitates vestras iam agere eas in sempiterno, et Deus educet vos, et liberabit de omni tribulatione. ⁶⁹Ecce enim incenditur ardor super vos turbæ copiosæ, et rapient quosdam ex vobis, et cibabunt idolis occisos: ⁷⁰et qui consenserint eis, erunt illis in derisum, et in improperium, et in conculcationem. ⁷¹erit enim locis locus, et in vicinas civitates exurrectio multa super timentes Dominum. ⁷²Erunt quasi insani nemini parcentes, ad diripiendum et devastandum adhuc timentes Dominum. ⁷³quia devastabunt et diripient substantias, et de domibus suis eos eiicient. ⁷⁴Tunc parebit probatio electorum meorum, ut aurum quod probatur ab igne. ⁷⁵Audite dilecti mei, dicit Dominus: Ecce adsunt dies tribulationis, et de his liberabo vos. ⁷⁶Ne timeatis, nec hæsitetis, quoniam Deus dux vester est. ⁷⁷Et qui servat mandata et præcepta mea, dicit Dominus Deus ne præponderent vos peccata vestra, ne superelevent se iniquitates vestræ. ⁷⁸Væ qui constringuntur a peccatis suis, et obteguntur ab iniquitatibus suis, quemadmodum ager constringitur a silva, et spinis tegitur semita eius per quam non transit homo, et excluditur, et mittitur ad devorationem ignis.