4 Esdras 11

11¹Et vidi somnium, et ecce ascendebat de mari aquila, cui erant duodecim alæ pennarum et capita tria. ²Et vidi, et ecce expandebat alas suas in omnem terram, et omnes venti cæli insufflabant in eam, et colligebantur. ³Et vidi, et de pennis eius nascebantur contrariæ pennæ, et ipsæ fiebant in pennaculis minutis et modicis. ⁴Nam capita eius erant quiescentia, et dimidium caput erat maius aliorum capitum, sed ipsa quiescebat cum eis. ⁵Et vidi, et ecce aquila volavit in pennis suis, et regnavit super terram, et super eos qui habitant in ea. ⁶Et vidi, quoniam subiecta erant ei omnia sub cælo, et nemo illi contradicebat, neque unus de creatura quæ est super terram. ⁷Et vidi, et ecce surrexit aquila super ungues suos, et misit vocem pennis suis, dicens, ⁸Nolite omnes simul vigilare, dormite unusquisque in loco suo, et per tempus vigilate. ⁹Capita autem in novissimo serventur. ¹⁰Et vidi, et ecce vox non exibat de capitibus eius, sed de medietate corporis eius. ¹¹Et numeravi contrarias pennas eius, et ecce ipsæ erant octo.

¹²Et vidi, et ecce a dextera parte surrexit una penna, et regnavit super omnem terram. ¹³Et factum est cum regnaret, venit ei finis, et non apparuit locus eius: et sequens exurrexit, et regnabat. ipsa multum tenuit tempus. ¹⁴Et factum est cum regnaret, et veniebat finis eius, ut non appareret sicut prior. ¹⁵Et ecce, vox emissa est illi, dicens, ¹⁶Audi tu quæ tanto tempore tenuisti terram. hæc annuncio tibi antequam incipias non apparere. ¹⁷Nemo post te tenebit tempus tuum, sed nec dimidium eius. ¹⁸Et levavit se tertia, et tenuit principatum sicut et priores: et non apparuit et ipsa. ¹⁹Et sic contingebat omnibus aliis singulatim principatum gerere, et iterum nusquam comparere.

²⁰Et vidi, et ecce in tempore sequentes pennæ erigebantur a dextera parte, ut tenerent et ipsæ principatum: et ex his erant quæ tenebant, sed tamen statim non comparebant. ²¹Nam et aliquæ ex eis erigebantur, sed non tenebant principatum. ²²Et vidi post hæc, et ecce non comparuerunt duodecim pennæ et duo pennacula: ²³et nihil supererat in corpore aquilæ, nisi duo capita quiescentia et sex pennacula.

²⁴Et vidi, et ecce sex pennaculis divisæ sunt duæ, et manserunt sub capite quod est ad dexteram partem. Nam quattuor manserunt in loco suo.

²⁵Et vidi, et ecce subalares cogitabant se erigere et tenere principatus. ²⁶Et vidi, et ecce una erecta est, sed statim non comparuit. ²⁷Et secundæ velocius quam priores, non comparuerunt. ²⁸Et vidi, et ecce duæ quæ superaverunt apud semetipsas cogitabant et ipsæ regnare.

²⁹et in eo cum cogitarent, ecce unum quiescentium capitum quod erat medium, evigilabat, hoc enim erat duorum capitum maius. ³⁰Et vidi quoniam completa sunt duo capita secum: ³¹et ecce conversum est caput cum his qui cum eo erant, et comedit duas subalares quæ cogitabant regnare.

³²Hoc autem caput perconterruit omnem terram, et dominabatur in ea his qui habitant terram cum labore multo, et potentatum tenuit orbis terrarum super omnes alas quæ fuerunt. ³³Et vidi post hæc, et ecce medium caput subito non comparuit, et hoc sicut alæ. ³⁴Superaverunt autem duo capita, quæ et ipsa similiter regnaverunt super terram, et super eos qui habitant in ea. ³⁵Et vidi, et ecce devoravit caput a dextera parte illud quod a læva.

³⁶Et audivi vocem dicentem mihi, Conspice contra te, et considera quod vides. ³⁷Et vidi, et ecce sicut leo concitatus de silva rugiens: et vidi quoniam emittebat vocem hominis ad aquilam. Et dixit, dicens, ³⁸Audi tu, et loquar ad te, et dicet Altissimus tibi, ³⁹Nonne tu es qui superasti de quattuor animalibus, quæ feceram regnare in sæculo meo, et ut per eos veniret finis temporum eorum? ⁴⁰Et quartus veniens devicit omnia animalia quæ transierunt, et potentatu tenuit sæculum cum tremore multo, et omnem orbem cum labore pessimo, et inhabitavit tot temporibus orbem terrarum cum dolo. ⁴¹Et iudicasti terram non cum veritate. ⁴²Tribulasti enim mansuetos, et læsisti quiescentes, et dilexisti mendaces, et destruxisti habitationes eorum qui fructificabant, et humiliasti muros eorum qui te non nocuerunt. ⁴³Et ascendit contumelia tua usque ad Altissimum, et superbia tua ad Fortem. ⁴⁴Et respexit Altissimus superba tempora, et ecce finita sunt, et scelera eius completa sunt. ⁴⁵Propterea non appareas tu aquila. et alæ tuæ horribiles, et pennacula tua pessima, et capita tua maligna, et ungues tui pessimi, et omne corpus tuum vanum, ⁴⁶uti refrigeretur omnis terra, et revertatur liberata de tua vi, et speret iudicium et misericordiam eius qui fecit eam.