4 Esdras 5–6

5¹De signis autem: ecce dies venient, in quibus apprehendentur qui inhabitant terram in censu multo: et abscondetur veritatis via: et sterilis erit a fide regio: ²et multiplicabitur iniustitia super hanc quam ipse tu vides, et super quam audisti olim: ³et erit imposito vestigio quam nunc vides regnare regionem, et videbunt eam desertam. ⁴Si autem tibi dederit Altissimus vivere, videbis post tertiam tubam, et relucescet subito sol noctu, et luna ter in die, ⁵et de ligno sanguis stillabit, et lapis dabit vocem suam, et populi commovebuntur: ⁶et regnabit, quem non sperant qui inhabitant super terram, et volatilia commigrationem facient: ⁷et mare Sodomiticum pisces reiiciet, et dabit vocem noctu, quam non noverant multi. omnes autem audient vocem eius, ⁸et chaos fiet per loca multa, et ignis frequenter remittetur, et bestiæ agrestes transmigrabunt, et mulieres menstruatæ parient monstra, ⁹et in dulcibus aquis salsæ invenientur, et amici omnes semetipsos expugnabunt: et abscondetur tunc sensus, et intellectus separabitur in promptuarium suum: ¹⁰et quæretur a multis, et non invenietur: et multiplicabitur iniustitia, et incontinentia super terram. ¹¹Et interrogabit regio proximam suam, et dicet, Numquid per te pertransiit iustitia iustum faciens? Et hoc negabit. ¹²Et erit in illo tempore, et sperabunt homines, et non impetrabunt: laborabunt, et non dirigentur viæ eorum. ¹³Hæc signa dicere tibi permissum est mihi: et si oraveris iterum et ploraveris, sicut et nunc, et ieiunaveris septem diebus, audies iterate horum maiora.

¹⁴Et evigilavi, et corpus meum horruit valde: et anima mea laboravit, ut deficeret: ¹⁵et tenuit me qui venit angelus, qui loquebatur in me, et confortavit me, et statuit me super pedes. ¹⁶Et factum est in nocte secunda, et venit ad me Salathiel dux populi, et dixit mihi, Ubi eras? et quare vultus tuus tristis? ¹⁷An nescis, quoniam tibi creditus est Israel in regione transmigrationis eorum? ¹⁸Exurge ergo, et gusta panem, et non derelinquas nos, sicut pastor gregem suum in manibus luporum malignorum. ¹⁹Et dixi ei, Vade a me, et non appropies ad me. Et audivit, ut dixi: et recessit a me. ²⁰Et ego ieiunavi diebus septem ululans et plorans, sicut mihi mandavit Uriel angelus.

²¹Et factum est post dies septem, et iterum cogitationes cordis mei molestæ erant mihi valde, ²²et resumpsit anima mea spiritum intellectus: et iterum cœpi loqui coram Altissimo sermones, ²³et dixi, Dominator Domine ex omni silva terræ, et omnibus arboribus eius, elegisti vineam unicam: ²⁴et ex omni terra orbis, elegisti tibi foveam unam: et ex omnibus floribus orbis, elegisti tibi lilium unum: ²⁵et ex omnibus abyssis maris, replesti tibi rivum unum: et ex omnibus ædificatis civitatibus, sanctificasti tibimetipsi Sion: ²⁶et ex omnibus creatis volatilibus, nominasti tibi columbam unam: et ex omnibus plasmatis pecoribus, providisti tibi ovem unam: ²⁷et ex omnibus multiplicatis populis, acquisivisti tibi populum unum: et ab omnibus probatam legem donasti huic, quem desiderasti populo. ²⁸Et nunc Domine, ut quid tradidisti unum pluribus? Et præparasti super unam radicem alias, et disperdidisti unicum tuum in multis: ²⁹et conculcaverunt eum, qui contradicebant sponsionibus tuis, quique tuis testamentis non credebant. ³⁰Et si odiens odisti populum tuum, tuis manibus debet castigari.

³¹Et factum est, cum locutus essem sermones, et missus est angelus ad me, qui ante venerat ad me præterita nocte, ³²et dixit mihi, Audi me, et instruam te: et intende mihi, et adiiciam coram te. ³³Et dixi, Loquere Domine meus. Et dixit ad me, Valde tu in excessu mentis factus es pro Israel: an plus dilexisti eum, quam qui eum fecit? ³⁴Et dixi ad eum, Non Domine, sed dolens locutus sum. Torquent enim me renes mei per omnem horam, quærentem apprehendere semitam Altissimi, et investigare partem iudicii eius. ³⁵Et dixit ad me, Non potes. Et dixi, Quare Domine? Ad quid nascebar, aut quare non fiebat matrix matris meæ mihi sepulchrum, ut non viderem laborem Iacob, et defatigationem generis Israel? ³⁶Et dixit ad me, Numera mihi quæ necdum venerant, et collige mihi dispersas guttas, et revirida mihi aridos flores, ³⁷et aperi mihi clausa promptuaria, et produc mihi inclusos in eis flatus; demonstra mihi vocis imaginem: et tunc ostendam tibi laborem quem rogas videre. ³⁸Et dixi, Dominator Domine, quis enim est qui potest hæc scire, nisi qui cum hominibus habitationem non habet? ³⁹Ego autem insipiens: et quomodo potero dicere de his, quibus me interrogasti? ⁴⁰Et dixit ad me, Quomodo non potes facere unum de his quæ dicta sunt: sic non poteris invenire iudicium meum, aut in fine charitatem, quam populo promisi. ⁴¹Et dixi, Sed ecce Domine tu prope es his qui in finem sunt: et quid facient qui ante me fuerunt, aut nos, aut hi qui post nos? ⁴²Et dixit ad me, Coronæ assimilabo iudicium meum. Sicut non novissimorum tarditas, sic nec priorum velocitas. ⁴³Et respondi, et dixi, Nec poteras facere eos qui facti sunt, et qui sunt, et qui futuri sunt, in unum, ut celerius iudicium tuum ostendas? ⁴⁴Et respondit ad me, et dixit, Non potest festinare creatura super creatorem, nec sustinere sæculum eos qui in eo creandi sunt, in unum. ⁴⁵Et dixi. Quo modo dixisti servo tuo, quoniam vivificans vivificasti a te creatam creaturam in unum, et sustinebat creatura: poterit et nunc portare præsentes in unum. ⁴⁶Et dixit ad me, Interroga matricem mulieris, et dices ad eam, Et si paris, quare per tempus? Roga ergo eam, ut det decem in unum. ⁴⁷Et dixi, Non utique poterit: sed secundum tempus. ⁴⁸Et dixit ad me, Et ego dedi matricem terræ his qui seminati sunt super eam per tempus. ⁴⁹Quemadmodum enim infans non parit ea, quæ senum sunt: sic ego disposui a me creatum sæculum. ⁵⁰Et interrogavi, et dixi, Cum iam dederis mihi viam, loquar coram te: nam mater nostra, de qua dixisti mihi, adhuc iuvenis est: iam senectuti appropinquat. ⁵¹Et respondit ad me, et dixit, Interroga eam quæ parit, et dicet tibi. ⁵²Dices enim ei, Quare quos peperisti, nunc non sunt similes his qui ante te, sed minores statura? ⁵³Et dicet tibi et ipsa, Alii sunt qui in iuventute virtutis nati sunt: et alii qui sub tempore senectutis, deficiente matrice sunt nati. ⁵⁴Considera ergo et tu quoniam minori statura estis præ his qui ante vos: ⁵⁵et qui post vos, minori quam vos, quasi iam senescentes creaturæ, et fortitudinem iuventutis prætereuntes. Et dixi, Rogo Domine, si inveni gratiam ante oculos tuos, demonstra servo tuo, per quem visites creaturam tuam.

6¹Et dixit ad me, Initio terreni orbis et antequam starent exitus sæculi, et antequam spirarent conventiones ventorum, ²et antequam sonarent voces tonitruum, et antequam splenderent nitores coruscationum, et antequam confirmarentur fundamenta paradisi, ³et antequam viderentur decori flores, et antequam confirmarentur motæ virtutes, et antequam colligerentur innumerabiles militiæ angelorum, ⁴et antequam extollerentur altitudines aeris, et antequam nominarentur mensuræ firmamentorum, et antequam æstuarent camini in Sion, ⁵et antequam investigarentur præsentes anni, et antequam abalienarentur eorum qui nunc peccant adinventiones, et consignati essent, qui fidem thesaurizaverunt: ⁶tunc cogitavi, et facta sunt per me solum, et non per alium: et finis per me, et non per alium.

⁷Et respondi, et dixi, Quæ erit separatio temporum? aut quando prioris finis, et sequentis initium? ⁸Et dixit ad me, Ab Abraham usque ad Isaac, quando nati sunt ab eo Iacob et Esau, manus Iacob tenebat ab initio calcaneum Esau, ⁹finis enim huius sæculi Esau, et principium sequentis Iacob. ¹⁰Hominis manus inter calcaneum et manum. Aliud noli quærere Esdra. ¹¹Et respondi, et dixi, O dominator Domine, si inveni gratiam ante oculos tuos, ¹²oro ut demonstres servo tuo finem signorum tuorum, quorum partem mihi demonstrasti nocte præcedenti. ¹³Et respondit, et dixit ad me, Surge super pedes tuos, et audi vocem plenissimam sonitus. ¹⁴Et erit sicut commotio, nec commovebitur locus, in quo stes super eum. ¹⁵Ideo cum loquitur, tu non expaveas, quoniam de fine verbum et fundamentum terræ intelligitur, ¹⁶quoniam de ipsis sermo tremiscit et commovetur, scit enim quoniam finem eorum oportet commutari. ¹⁷Et factum est, cum audissem, surrexi super pedes meos, et audivi: et ecce vox loquens, et sonus eius sicut sonus aquarum multarum, ¹⁸et dixit, Ecce dies veniunt, et erit quando appropinquare incipiam, ut visitem habitantes in terra: ¹⁹et quando inquirere incipiam ab eis qui iniuste nocuerunt iniustitia sua, et quando suppleta fuerit humilitas Sion. ²⁰et cum supersignabitur sæculum quod incipiet pertransire, hæc signa faciam, Libri aperientur ante faciem firmamenti, et omnes videbunt simul, ²¹et anniculi infantes loquentur vocibus suis, et prægnantes immaturos parient infantes trium et quattuor mensium, et vivent, et suscitabuntur. ²²Et subito apparebunt seminata loca non seminata, et plena promptuaria subito invenientur vacua: ²³et tuba canet cum sono; quam cum omnes audierint, subito expavescent. ²⁴Et erit in illo tempore, debellabunt amici amicos ut inimici, et expavescet terra cum his: et venæ fontium stabunt, et non decurrent in horis tribus: ²⁵et erit, omnis qui derelictus fuerit ex omnibus istis quibus prædixi tibi, ipse salvabitur, et videbit salutare meum, et finem sæculi vestri. ²⁶Et videbunt qui recepti sunt homines, qui mortem non gustaverunt a nativitate sua, et mutabitur cor inhabitantium, et convertetur in sensum alium. ²⁷Delebitur enim malum, et extinguetur dolus. ²⁸Florebit autem fides, et vincetur corruptela, et ostendetur veritas quæ sine fructu fuit diebus tantis.

²⁹Et factum est, cum loqueretur mihi, et ecce paulatim intuebar super eum ante quem stabam, ³⁰et dixit ad me hæc, Veni tibi ostendere tempus venturæ noctis. ³¹Si ergo iterum rogaveris, et iterum ieiunaveris septem diebus, iterum tibi renuntiabo horum maiora per diem quam audivi. ³²Audita est enim vox tua apud Altissimum. Vidit enim fortis directionem tuam, et providit…