4 Esdras 7

7¹Et factum est, cum finissem loqui verba hæc, missus est ad me angelus qui missus fuerat ad me primis noctibus, ²et dixit ad me, Surge Esdra, et audi sermones quos veni loqui ad te. ³Et dixi, Loquere Deus meus. Et dixit ad me, Mare positum est in spatioso loco, ut esset altum et immensum: ⁴erit autem ei introitus in angusto loco positus, ut esset similis fluminibus. ⁵Quis enim volens voluerit ingredi mare, et videre eum, vel dominari eius: si non transierit angustum, in latitudinem quomodo venire poterit? ⁶Item aliud, Civitas est ædificata, et posita in loco campestri: est autem plena omnium bonorum. ⁷introitus eius angustus et in præcipiti positus, ut esset a dextris quidem ignis, a sinistris aqua alta: ⁸semita autem est una sola inter eos posita, hoc est, inter ignem et aquam, ut non capiat semita, nisi solummodo vestigium hominis. ⁹Si autem dabitur civitas homini in hereditatem, si numquam antepositum periculum pertransierit, quomodo accipiet hereditatem suam? ¹⁰Et dixi, Sic Domine. Et dixit ad me, Sic est: et Israel pars. ¹¹Propter eos enim feci sæculum, et quando transgressus est Adam constitutiones meas, iudicatum est quod factum est. ¹²Et facti sunt introitus huius sæculi angusti, et dolentes, et laboriosi: pauci autem et mali, et periculorum pleni: et labore magnopere fulti. ¹³nam maioris sæculi introitus spatiosi et securi, et facientes immortalitatis fructum. ¹⁴Si ergo ingredientes non fuerunt ingressi qui vivunt, angusta et vana hæc: non poterunt recipere quæ sunt reposita. ¹⁵Nunc ergo quare tu conturbaris, cum sis corruptibilis? et quid moveris tu, cum sis mortalis? ¹⁶Et quare non accepisti in corde tuo quod est futurum, sed quod in præsenti? ¹⁷Respondi et dixi, Dominator Domine, ecce disposuisti lege tua, quoniam iusti hereditabunt hæc, impii autem peribunt. ¹⁸Iusti autem ferent angusta, sperantes spatiosa. qui enim impie gesserunt, at angusta passi sunt, et spatiosa non videbunt. ¹⁹Et dixit ad me, Non est iudex super Deum, neque intelligens super Altissimum. ²⁰Pereunt enim multi præsentes, quia negligitur quæ anteposita est Dei lex. ²¹Mandans enim mandavit Deus venientibus, quando venerunt, quid facientes viverent, et quid observantes non punirentur. ²²Hi autem non sunt persuasi, et contradixerunt ei, et constituerunt sibi cogitamen vanitatis, ²³et proposuerunt sibi circumventiones delictorum, et super-dixerunt Altissimo non esse, et vias eius non cognoverunt, ²⁴et legem eius spreverunt, et sponsiones eius abnegaverunt, et in legitimis eius fidem non habuerunt, et opera eius non perfecerunt. ²⁵propter hoc Esdra vacua vacuis, et plena plenis.

²⁶Ecce tempus veniet, et erit quando venient signa quæ prædixi tibi, et apparebit sponsa, et apparescens ostendetur quæ nunc subducitur terra: ²⁷et omnis qui liberatus est de prædictis malis, ipse videbit mirabilia mea. ²⁸Revelabitur enim filius meus IESUS cum bis qui cum eo sunt, et iucundabuntur qui relicti sunt in annis quadringentis. ²⁹Et erit post annos hos, et morietur filius meus CHRISTUS, et omnes qui spiramentum habent homines: ³⁰et convertetur sæculum in antiquum silentium diebus septem, sicut in prioribus iudiciis, ita ut nemo derelinquatur. ³¹Et erit post dies septem, et excitabitur quod nondum vigilat sæculum, et morietur corruptum: ³²et terra reddet quæ in ea dormiunt, et pulvis qui in eo silentio habitant, et promptuaria reddent quæ eis commendatæ sunt animæ. ³³Et revelabitur Altissimus super sedem iudicii, et pertransibunt miseriæ, et longanimitas congregabitur. ³⁴Iudicium autem solum remanebit, veritas stabit, et fides convalescet, ³⁵et opus subsequetur, et merces ostendetur, et iustitiæ vigilabunt, et iniustitiæ non dominabuntur.

³⁶Et dixi, Primus Abraham propter Sodomitas oravit, et Moyses pro patribus qui in deserto peccaverunt, ³⁷et qui post eum pro Israel in diebus Achaz, et Samuelis, ³⁸et David pro confractione, et Salomon pro eis qui venerunt in sanctificationem. ³⁹Et Elias pro his qui pluviam acceperunt, et pro mortuo ut viveret, ⁴⁰et Ezechias pro populo in diebus Sennacherib, et multi pro multis. ⁴¹Si ergo modo quando corruptibile increvit, et iniustitia multiplicata est, et oraverunt iusti pro impiis: quare et nunc sic non erit? ⁴²Et respondit ad me, et dixit, Præsens sæculum non est finis, gloria in eo frequens manet: propter hoc oraverunt pro invalidis. ⁴³Dies enim iudicii erit finis temporis huius, et initium temporis futuræ immortalitatis, in quo transivit corruptela: ⁴⁴soluta est intemperantia, abscissa est incredulitas: crevit autem iustitia, orta est veritas. ⁴⁵tunc enim nemo poterit salvare eum qui periit, neque demergere qui vicit. Et respondi, ⁴⁶et dixi, Hic est sermo meus primus et novissimus, quoniam melius erat non dare terram Adam, vel cum iam dedisset, coercere eum ut non peccaret. ⁴⁷Quid enim prodest hominibus in præsenti vivere in tristitia, et mortuos sperare punitionem? ⁴⁸O tu quid fecisti Adam? Si enim tu peccasti, non est factus solius tuus casus, sed et noster qui ex te advenimus. ⁴⁹Quid enim prodest nobis, si promissum est nobis immortale tempus: nos autem mortalia opera egimus? ⁵⁰Et quoniam prædicta est nobis perennis spes, nos vero pessimi vani facti sumus. ⁵¹Et quoniam reposita sunt nobis habitacula sanitatis et securitatis: nos vero male conversati sumus. ⁵²Et quoniam reposita est gloria Altissimi protegere eos qui tarde conversati sunt: nos autem pessimis viis ambulavimus. ⁵³Et quoniam ostendetur paradisus, cuius fructus incorruptus perseverat, in quo est securitas et medela: ⁵⁴nos vero non ingrediemur. in ingratis enim locis conversati sumus. ⁵⁵Et quoniam super stellas fulgebunt facies eorum qui abstinentiam habuerunt: nostræ autem facies super tenebras nigræ. ⁵⁶non enim cogitavimus viventes quando iniquitatem faciebamus, quod incipiemus post mortem pati. ⁵⁷Et respondit, et dixit, Hoc est cogitamentum certaminis quod certabit qui super terram natus est homo, ⁵⁸ut si victus fuerit, patiatur quod dixisti:si autem vicerit, recipiet quod dico: ⁵⁹quoniam hæc est vita quam Moyses dixit cum viveret, ad populum, dicens, Elige tibi vitam, ut vivas. ⁶⁰Non crediderunt autem ei, sed nec post eum prophetis: sed nec mihi qui locutus sum ad eos, ⁶¹quoniam non esset tristitia in perditionem eorum. sicut futurum est gaudium super eos, quibus persuasa est salus. ⁶²Et respondi, et dixi, Scio Domine, quoniam vocatus est Altissimus misericors in eo, quod misereatur his qui nondum in sæculo advenerunt, ⁶³et quod miseretur illis qui conversionem faciunt in lege eius: ⁶⁴et longanimis est, quoniam longanimitatem præstat his qui peccaverunt quasi suis operibus: ⁶⁵et munificus est, quoniam quidem donare vult pro exigentiis: ⁶⁶et multæ misericordiæ, quoniam multiplicat magis misericordias his qui præsentes sunt, et qui præterierunt, et qui futuri sunt. ⁶⁷Si enim non multiplicaverit misericordias suas: non vivificabitur sæculum cum his qui inhereditabunt in eo. ⁶⁸Et donat: quoniam si non donaverit de bonitate sua, ut alleventur hi qui iuiquitatem fecerunt, de suis iniquitatibus non poterit decies millesima pars vivificari hominum. ⁶⁹Et iudex si non ignoverit his qui curati sunt verbo eius, et deleverit multitudinem contentionum: non fortassis derelinquerentur in innumerabili multitudine, nisi pauci valde.