2 Kings 19:21–34

²¹Iste est sermo, quem locutus est Dominus de eo:

Sprevit te, et subsannavit te, virgo filia Sion:

post tergum tuum caput movit, filia Jerusalem.

²²Cui exprobrasti, et quem blasphemasti?

contra quem exaltasti vocem tuam, et elevasti in excelsum oculos tuos?

Contra Sanctum Israël.

²³Per manum servorum tuorum exprobrasti Domino, et dixisti:

In multitudine curruum meorum ascendi excelsa montium in summitate Libani,

et succidi sublimes cedros ejus, et electas abietes illius.

Et ingressus sum usque ad terminos ejus,

et saltum Carmeli ejus ²⁴ego succidi.

Et bibi aquas alienas, et siccavi vestigiis pedum meorum omnes aquas clausas.

²⁵Numquid non audisti quid ab initio fecerim?

ex diebus antiquis plasmavi illud, et nunc adduxi:

eruntque in ruinam collium pugnantium civitates munitæ.

²⁶Et qui sedent in eis, humiles manu, contremuerunt et confusi sunt:

facti sunt velut fœnum agri, et virens herba tectorum,

quæ arefacta est antequam veniret ad maturitatem.

²⁷Habitaculum tuum, et egressum tuum, et introitum tuum, et viam tuam ego præscivi,

et furorem tuum contra me.

²⁸Insanisti in me, et superbia tua ascendit in aures meas:

ponam itaque circulum in naribus tuis, et camum in labiis tuis,

et reducam te in viam per quam venisti.

²⁹Tibi autem, Ezechia, hoc erit signum:

comede hoc anno quæ repereris:

in secundo autem anno, quæ sponte nascuntur:

porro in tertio anno seminate et metite:

plantate vineas, et comedite fructum earum.

³⁰Et quodcumque reliquum fuerit de domo Juda, mittet radicem deorsum,

et faciet fructum sursum.

³¹De Jerusalem quippe egredientur reliquiæ,

et quod salvetur de monte Sion:

zelus Domini exercituum faciet hoc.

³²Quam ob rem hæc dicit Dominus de rege Assyriorum:

Non ingredietur urbem hanc, nec mittet in eam sagittam,

nec occupabit eam clypeus, nec circumdabit eam munitio.

³³Per viam qua venit, revertetur:

et civitatem hanc non ingredietur, dicit Dominus.

³⁴Protegamque urbem hanc, et salvabo eam propter me,

et propter David servum meum.