2 Corinthians 8

8¹Notam autem facimus vobis, fratres, gratiam Dei, quæ data est in ecclesiis Macedoniæ: ²quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum fuit, et altissima paupertas eorum, abundavit in divitias simplicitatis eorum: ³quia secundum virtutem testimonium illis reddo, et supra virtutem voluntarii fuerunt, ⁴cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam, et communicationem ministerii, quod fit in sanctos. ⁵Et non sicut speravimus, sed semetipsos dederunt primum Domino, deinde nobis per voluntatem Dei, ⁶ita ut rogaremus Titum, ut quemadmodum cœpit, ita et perficiat in vobis etiam gratiam istam. ⁷Sed sicut in omnibus abundatis fide, et sermone, et scientia, et omni sollicitudine, insuper et caritate vestra in nos, ut et in hac gratia abundetis. ⁸Non quasi imperans dico: sed per aliorum sollicitudinem, etiam vestræ caritatis ingenium bonum comprobans. ⁹Scitis enim gratiam Domini nostri Jesu Christi, quoniam propter vos egenus factus est, cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis. ¹⁰Et consilium in hoc do: hoc enim vobis utile est, qui non solum facere, sed et velle cœpistis ab anno priore: ¹¹nunc vero et facto perficite: ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod habetis. ¹²Si enim voluntas prompta est, secundum id quod habet, accepta est, non secundum id quod non habet. ¹³Non enim ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio, sed ex æqualitate. ¹⁴In præsenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat: ut et illorum abundantia vestræ inopiæ sit supplementum, ut fiat æqualitas, sicut scriptum est: ¹⁵Qui multum, non abundavit: et qui modicum, non minoravit.

¹⁶Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitudinem pro vobis in corde Titi, ¹⁷quoniam exhortationem quidem suscepit: sed cum sollicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos. ¹⁸Misimus etiam cum illo fratrem, cujus laus est in Evangelio per omnes ecclesias: ¹⁹non solum autem, sed et ordinatus est ab ecclesiis comes peregrinationis nostræ in hanc gratiam, quæ ministratur a nobis ad Domini gloriam, et destinatam voluntatem nostram: ²⁰devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quæ ministratur a nobis. ²¹Providemus enim bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus. ²²Misimus autem cum illis et fratrem nostrum, quem probavimus in multis sæpe sollicitum esse: nunc autem multo sollicitiorem, confidentia multa in vos, ²³sive pro Tito, qui est socius meus, et in vos adjutor, sive fratres nostri, Apostoli ecclesiarum, gloria Christi. ²⁴Ostensionem ergo, quæ est caritatis vestræ, et nostræ gloriæ pro vobis, in illos ostendite in faciem ecclesiarum.