2 Corinthians 3

3¹Incipimus iterum nosmetipsos commendare? aut numquid egemus (sicut quidam) commendatitiis epistolis ad vos, aut ex vobis? ²Epistola nostra vos estis, scripta in cordibus nostris, quæ scitur, et legitur ab omnibus hominibus: ³manifestati quod epistola estis Christi, ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi: non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus.

⁴Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum: ⁵non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis: sed sufficientia nostra ex Deo est: ⁶qui et idoneos nos fecit ministros novi testamenti: non littera, sed Spiritu: littera enim occidit, Spiritus autem vivificat. ⁷Quod si ministratio mortis litteris deformata in lapidibus fuit in gloria, ita ut non possent intendere filii Israël in faciem Moysi propter gloriam vultus ejus, quæ evacuatur: ⁸quomodo non magis ministratio Spiritus erit in gloria? ⁹Nam si ministratio damnationis gloria est: multo magis abundat ministerium justitiæ in gloria. ¹⁰Nam nec glorificatum est, quod claruit in hac parte, propter excellentem gloriam. ¹¹Si enim quod evacuatur, per gloriam est: multo magis quod manet, in gloria est.

¹²Habentes igitur talem spem, multa fiducia utimur: ¹³et non sicut Moyses ponebat velamen super faciem suam, ut non intenderent filii Israël in faciem ejus, quod evacuatur, ¹⁴sed obtusi sunt sensus eorum. Usque in hodiernum enim diem, idipsum velamen in lectione veteris testamenti manet non revelatum (quoniam in Christo evacuatur), ¹⁵sed usque in hodiernum diem, cum legitur Moyses, velamen positum est super cor eorum. ¹⁶Cum autem conversus fuerit ad Dominum, auferetur velamen. ¹⁷Dominus autem Spiritus est: ubi autem Spiritus Domini, ibi libertas. ¹⁸Nos vero omnes, revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem transformamur a claritate in claritatem, tamquam a Domini Spiritu.