1 Thessalonians 4:1–12

¹De cetero ergo, fratres, rogamus vos et obsecramus in Domino Jesu, ut quemadmodum accepistis a nobis quomodo oporteat vos ambulare, et placere Deo, sic et ambuletis ut abundetis magis. ²Scitis enim quæ præcepta dederim vobis per Dominum Jesum. ³Hæc est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra: ut abstineatis vos a fornicatione, ⁴ut sciat unusquisque vestrum vas suum possidere in sanctificatione, et honore: ⁵non in passione desiderii, sicut et gentes, quæ ignorant Deum: ⁶et ne quis supergrediatur, neque circumveniat in negotio fratrem suum: quoniam vindex est Dominus de his omnibus, sicut prædiximus vobis, et testificati sumus. ⁷Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, sed in sanctificationem. ⁸Itaque qui hæc spernit, non hominem spernit, sed Deum: qui etiam dedit Spiritum suum Sanctum in nobis. ⁹De caritate autem fraternitatis non necesse habemus scribere vobis: ipsi enim vos a Deo didicistis ut diligatis invicem. ¹⁰Etenim illud facitis in omnes fratres in universa Macedonia. Rogamus autem vos, fratres, ut abundetis magis, ¹¹et operam detis ut quieti sitis, et ut vestrum negotium agatis, et operemini manibus vestris, sicut præcepimus vobis: ¹²et ut honeste ambuletis ad eos qui foris sunt: et nullius aliquid desideretis.