1 Maccabees 6:9–13

⁹Et erat illic per dies multos, quia renovata est in eo tristitia magna, et arbitratus est se mori. ¹⁰Et vocavit omnes amicos suos, et dixit illis: Recessit somnus ab oculis meis, et concidi, et corrui corde præ sollicitudine: ¹¹et dixi in corde meo: In quantam tribulationem deveni, et in quos fluctus tristitiæ, in qua nunc sum: qui jucundus eram, et dilectus in potestate mea! ¹²Nunc vero reminiscor malorum quæ feci in Jerusalem, unde et abstuli omnia spolia aurea et argentea quæ erant in ea, et misi auferre habitantes Judæam sine causa. ¹³Cognovi ergo quia propterea invenerunt me mala ista: et ecce pereo tristitia magna in terra aliena.