1 Corinthians 1–4

1¹Paulus vocatus Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Sosthenes frater, ²ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi, sanctificatis in Christo Jesu, vocatis sanctis, cum omnibus qui invocant nomen Domini nostri Jesu Christi, in omni loco ipsorum et nostro. ³Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.

⁴Gratias ago Deo meo semper pro vobis in gratia Dei, quæ data est vobis in Christo Jesu: ⁵quod in omnibus divites facti estis in illo, in omni verbo, et in omni scientia. ⁶Sicut testimonium Christi confirmatum est in vobis: ⁷ita ut nihil vobis desit in ulla gratia, exspectantibus revelationem Domini nostri Jesu Christi, ⁸qui et confirmabit vos usque in finem sine crimine, in die adventus Domini nostri Jesu Christi. ⁹Fidelis Deus: per quem vocati estis in societatem filii ejus Jesu Christi Domini nostri.

¹⁰Obsecro autem vos fratres per nomen Domini nostri Jesu Christi: ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata: sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem sententia. ¹¹Significatum est enim mihi de vobis fratres mei ab iis, qui sunt Chloës, quia contentiones sunt inter vos. ¹²Hoc autem dico, quod unusquisque vestrum dicit: Ego quidem sum Pauli: ego autem Apollo: ego vero Cephæ: ego autem Christi. ¹³Divisus est Christus? numquid Paulus crucifixus est pro vobis? aut in nomine Pauli baptizati estis? ¹⁴Gratias ago Deo, quod neminem vestrum baptizavi, nisi Crispum et Caium: ¹⁵ne quis dicat quod in nomine meo baptizati estis. ¹⁶Baptizavi autem et Stephanæ domum: ceterum nescio si quem alium baptizaverim. ¹⁷Non enim misit me Christus baptizare, sed evangelizare: non in sapientia verbi, ut non evacuetur crux Christi.

¹⁸Verbum enim crucis pereuntibus quidem stultitia est: iis autem qui salvi fiunt, id est nobis, Dei virtus est. ¹⁹Scriptum est enim: Perdam sapientiam sapientium, et prudentiam prudentium reprobabo. ²⁰Ubi sapiens? ubi scriba? ubi conquisitor hujus sæculi? Nonne stultam fecit Deus sapientiam hujus mundi? ²¹Nam quia in Dei sapientia non cognovit mundus per sapientiam Deum: placuit Deo per stultitiam prædicationis salvos facere credentes. ²²Quoniam et Judæi signa petunt, et Græci sapientiam quærunt: ²³nos autem prædicamus Christum crucifixum: Judæis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam, ²⁴ipsis autem vocatis Judæis, atque Græcis Christum Dei virtutem, et Dei sapientiam: ²⁵quia quod stultum est Dei, sapientius est hominibus: et quod infirmum est Dei, fortius est hominibus. ²⁶Videte enim vocationem vestram, fratres, quia non multi sapientes secundum carnem, non multi potentes, non multi nobiles: ²⁷sed quæ stulta sunt mundi elegit Deus, ut confundat sapientes: et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia: ²⁸et ignobilia mundi, et contemptibilia elegit Deus, et ea quæ non sunt, ut ea quæ sunt destrueret: ²⁹ut non glorietur omnis caro in conspectu ejus. ³⁰Ex ipso autem vos estis in Christo Jesu, qui factus est nobis sapientia a Deo, et justitia, et sanctificatio, et redemptio: ³¹ut quemadmodum scriptum est: Qui gloriatur, in Domino glorietur.

2¹Et ego, cum venissem ad vos, fratres, veni non in sublimitate sermonis, aut sapientiæ, annuntians vobis testimonium Christi. ²Non enim judicavi me scire aliquid inter vos, nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum. ³Et ego in infirmitate, et timore, et tremore multo fui apud vos: ⁴et sermo meus, et prædicatio mea non in persuasibilibus humanæ sapientiæ verbis, sed in ostensione spiritus et virtutis: ⁵ut fides vestra non sit in sapientia hominum, sed in virtute Dei.

⁶Sapientiam autem loquimur inter perfectos: sapientiam vero non hujus sæculi, neque principum hujus sæculi, qui destruuntur: ⁷sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, quæ abscondita est, quam prædestinavit Deus ante sæcula in gloriam nostram, ⁸quam nemo principum hujus sæculi cognovit: si enim cognovissent, numquam Dominum gloriæ crucifixissent. ⁹Sed sicut scriptum est: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quæ præparavit Deus iis qui diligunt illum: ¹⁰nobis autem revelavit Deus per Spiritum suum: Spiritus enim omnia scrutatur, etiam profunda Dei. ¹¹Quis enim hominum scit quæ sunt hominis, nisi spiritus hominis, qui in ipso est? ita et quæ Dei sunt, nemo cognovit, nisi Spiritus Dei. ¹²Nos autem non spiritum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quæ a Deo donata sunt nobis: ¹³quæ et loquimur non in doctis humanæ sapientiæ verbis, sed in doctrina Spiritus, spiritualibus spiritualia comparantes. ¹⁴Animalis autem homo non percipit ea quæ sunt Spiritus Dei: stultitia enim est illi, et non potest intelligere: quia spiritualiter examinatur. ¹⁵Spiritualis autem judicat omnia: et ipse a nemine judicatur. ¹⁶Quis enim cognovit sensum Domini, qui instruat eum? nos autem sensum Christi habemus.

3¹Et ego, fratres, non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus. Tamquam parvulis in Christo, ²lac vobis potum dedi, non escam: nondum enim poteratis: sed nec nunc quidem potestis: adhuc enim carnales estis. ³Cum enim sit inter vos zelus, et contentio: nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis? ⁴Cum enim quis dicat: Ego quidem sum Pauli; alius autem: Ego Apollo: nonne homines estis?

Quid igitur est Apollo? quid vero Paulus? ⁵ministri ejus, cui credidistis, et unicuique sicut Dominus dedit. ⁶Ego plantavi, Apollo rigavit: sed Deus incrementum dedit. ⁷Itaque neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat: sed qui incrementum dat, Deus. ⁸Qui autem plantat, et qui rigat, unum sunt. Unusquisque autem propriam mercedem accipiet, secundum suum laborem. ⁹Dei enim sumus adjutores: Dei agricultura estis, Dei ædificatio estis. ¹⁰Secundum gratiam Dei, quæ data est mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui: alius autem superædificat. Unusquisque autem videat quomodo superædificet. ¹¹Fundamentum enim aliud nemo potest ponere præter id quod positum est, quod est Christus Jesus. ¹²Si quis autem superædificat super fundamentum hoc, aurum, argentum, lapides pretiosos, ligna, fœnum, stipulam, ¹³uniuscujusque opus manifestum erit: dies enim Domini declarabit, quia in igne revelabitur: et uniuscujusque opus quale sit, ignis probabit. ¹⁴Si cujus opus manserit quod superædificavit, mercedem accipiet. ¹⁵Si cujus opus arserit, detrimentum patietur: ipse autem salvus erit, sic tamen quasi per ignem. ¹⁶Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis? ¹⁷Si quis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus. Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos.

¹⁸Nemo se seducat: si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc sæculo, stultus fiat ut sit sapiens. ¹⁹Sapientia enim hujus mundi, stultitia est apud Deum. Scriptum est enim: Comprehendam sapientes in astutia eorum. ²⁰Et iterum: Dominus novit cogitationes sapientium quoniam vanæ sunt. ²¹Nemo itaque glorietur in hominibus. ²²Omnia enim vestra sunt, sive Paulus, sive Apollo, sive Cephas, sive mundus, sive vita, sive mors, sive præsentia, sive futura: omnia enim vestra sunt: ²³vos autem Christi: Christus autem Dei.

4¹Sic nos existimet homo ut ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei. ²Hic jam quæritur inter dispensatores ut fidelis quis inveniatur. ³Mihi autem pro minimo est ut a vobis judicer, aut ab humano die: sed neque meipsum judico. ⁴Nihil enim mihi conscius sum, sed non in hoc justificatus sum: qui autem judicat me, Dominus est. ⁵Itaque nolite ante tempus judicare, quoadusque veniat Dominus: qui et illuminabit abscondita tenebrarum, et manifestabit consilia cordium: et tunc laus erit unicuique a Deo. ⁶Hæc autem, fratres, transfiguravi in me et Apollo, propter vos: ut in nobis discatis, ne supra quam scriptum est, unus adversus alterum infletur pro alio. ⁷Quis enim te discernit? quid autem habes quod non accepisti? si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis?

⁸Jam saturati estis, jam divites facti estis: sine nobis regnatis: et utinam regnetis, ut et nos vobiscum regnemus. ⁹Puto enim quod Deus nos Apostolos novissimos ostendit, tamquam morti destinatos: quia spectaculum facti sumus mundo, et angelis, et hominibus. ¹⁰Nos stulti propter Christum, vos autem prudentes in Christo: nos infirmi, vos autem fortes: vos nobiles, nos autem ignobiles. ¹¹Usque in hanc horam et esurimus, et sitimus, et nudi sumus, et colaphis cædimur, et instabiles sumus, ¹²et laboramus operantes manibus nostris: maledicimur, et benedicimus: persecutionem patimur, et sustinemus: ¹³blasphemamur, et obsecramus: tamquam purgamenta hujus mundi facti sumus, omnium peripsema usque adhuc.

¹⁴Non ut confundam vos, hæc scribo, sed ut filios meos carissimos moneo. ¹⁵Nam si decem millia pædagogorum habeatis in Christo, sed non multos patres. Nam in Christo Jesu per Evangelium ego vos genui. ¹⁶Rogo ergo vos, imitatores mei estote, sicut et ego Christi. ¹⁷Ideo misi ad vos Timotheum, qui est filius meus carissimus, et fidelis in Domino: qui vos commonefaciet vias meas, quæ sunt in Christo Jesu, sicut ubique in omni ecclesia doceo. ¹⁸Tamquam non venturus sim ad vos, sic inflati sunt quidam. ¹⁹Veniam autem ad vos cito, si Dominus voluerit: et cognoscam non sermonem eorum qui inflati sunt, sed virtutem. ²⁰Non enim in sermone est regnum Dei, sed in virtute. ²¹Quid vultis? in virga veniam ad vos, an in caritate, et spiritu mansuetudinis?