Romans 3:9–20

⁹τι ουν προεχομεθα ου παντως προητιασαμεθα γαρ ιουδαιους τε και ελληνας παντας υφ αμαρτιαν ειναι

¹⁰καθως γεγραπται οτι ουκ εστιν δικαιος ουδε εις

¹¹ουκ εστιν ο συνιων ουκ εστιν ο εκζητων τον θεον

¹²παντες εξεκλιναν αμα ηχρειωθησαν ουκ εστιν ποιων χρηστοτητα ουκ εστιν εως ενος

¹³ταφος ανεωγμενος ο λαρυγξ αυτων ταις γλωσσαις αυτων εδολιουσαν ιος ασπιδων υπο τα χειλη αυτων

¹⁴ων το στομα αρας και πικριας γεμει

¹⁵οξεις οι ποδες αυτων εκχεαι αιμα

¹⁶συντριμμα και ταλαιπωρια εν ταις οδοις αυτων

¹⁷και οδον ειρηνης ουκ εγνωσαν

¹⁸ουκ εστιν φοβος θεου απεναντι των οφθαλμων αυτων

¹⁹οιδαμεν δε οτι οσα ο νομος λεγει τοις εν τω νομω λαλει ινα παν στομα φραγη και υποδικος γενηται πας ο κοσμος τω θεω

²⁰διοτι εξ εργων νομου ου δικαιωθησεται πασα σαρξ ενωπιον αυτου δια γαρ νομου επιγνωσις αμαρτιας