Tobit 4:7–19

⁷Ex substantia tua fac eleemosynam, et noli avertere faciem tuam ab ullo paupere: ita enim fiet ut nec a te avertatur facies Domini. ⁸Quomodo potueris, ita esto misericors. ⁹Si multum tibi fuerit, abundanter tribue: si exiguum tibi fuerit, etiam exiguum libenter impertiri stude. ¹⁰Præmium enim bonum tibi thesaurizas in die necessitatis: ¹¹quoniam eleemosyna ab omni peccato et a morte liberat, et non patietur animam ire in tenebras. ¹²Fiducia magna erit coram summo Deo, eleemosyna omnibus facientibus eam. ¹³Attende tibi, fili mi, ab omni fornicatione, et præter uxorem tuam numquam patiaris crimen scire. ¹⁴Superbiam numquam in tuo sensu aut in tuo verbo dominari permittas: in ipsa enim initium sumpsit omnis perditio. ¹⁵Quicumque tibi aliquid operatus fuerit, statim ei mercedem restitue, et merces mercenarii tui apud te omnino non remaneat. ¹⁶Quod ab alio oderis fieri tibi, vide ne tu aliquando alteri facias. ¹⁷Panem tuum cum esurientibus et egenis comede, et de vestimentis tuis nudos tege. ¹⁸Panem tuum et vinum tuum super sepulturam justi constitue, et noli ex eo manducare et bibere cum peccatoribus. ¹⁹Consilium semper a sapiente perquire.