Tobit 3:1–6

¹Tunc Tobias ingemuit, et cœpit orare cum lacrimis, ²dicens:

Justus es, Domine, et omnia judicia tua justa sunt,

et omnes viæ tuæ, misericordia, et veritas, et judicium.

³Et nunc Domine, memor esto mei,

et ne vindictam sumas de peccatis meis,

neque reminiscaris delicta mea, vel parentum meorum.

⁴Quoniam non obedivimus præceptis tuis,

ideo traditi sumus in direptionem,

et captivitatem, et mortem,

et in fabulam, et in improperium omnibus nationibus

in quibus dispersisti nos.

⁵Et nunc Domine, magna judicia tua,

quia non egimus secundum præcepta tua,

et non ambulavimus sinceriter coram te.

⁶Et nunc Domine, secundum voluntatem tuam fac mecum,

et præcipe in pace recipi spiritum meum:

expedit enim mihi mori magis quam vivere.