Tobit 5–6

5¹Tunc respondit Tobias patri suo, et dixit: Omnia quæcumque præcepisti mihi faciam, pater. ²Quomodo autem pecuniam hanc requiram, ignoro: ille me nescit, et ego eum ignoro: quod signum dabo ei? sed neque viam per quam pergatur illuc aliquando cognovi. ³Tunc pater suus respondit illi, et dixit: Chirographum quidem illius penes me habeo: quod dum illi ostenderis, statim restituet. ⁴Sed perge nunc, et inquire tibi aliquem fidelem virum, qui eat tecum salva mercede sua, ut dum adhuc vivo, recipias eam. ⁵Tunc egressus Tobias, invenit juvenem splendidum stantem præcinctum, et quasi paratum ad ambulandum. ⁶Et ignorans quod angelus Dei esset, salutavit eum, et dixit: Unde te habemus, bone juvenis? ⁷At ille respondit: Ex filiis Israël. Et Tobias dixit ei: Nosti viam quæ ducit in regionem Medorum? ⁸Cui respondit: Novi: et omnia itinera ejus frequenter ambulavi, et mansi apud Gabelum fratrem nostrum, qui moratur in Rages civitate Medorum, quæ posita est in monte Ecbatanis. ⁹Cui Tobias ait: Sustine me obsecro, donec hæc ipsa nuntiem patri meo. ¹⁰Tunc ingressus Tobias, indicavit universa hæc patri suo. Super quæ admiratus pater, rogavit ut introiret ad eum. ¹¹Ingressus itaque salutavit eum, et dixit: Gaudium tibi sit semper. ¹²Et ait Tobias: Quale gaudium mihi erit, qui in tenebris sedeo, et lumen cæli non video? ¹³Cui ait juvenis: Forti animo esto: in proximo est ut a Deo cureris. ¹⁴Dixit itaque illi Tobias: Numquid poteris perducere filium meum ad Gabelum in Rages civitatem Medorum? et cum redieris, restituam tibi mercedem tuam. ¹⁵Et dixit ei angelus: Ego ducam, et reducam eum ad te. ¹⁶Cui Tobias respondit: Rogo te, indica mihi de qua domo aut de qua tribu es tu. ¹⁷Cui Raphaël angelus dixit: Genus quæris mercenarii, an ipsum mercenarium qui cum filio tuo eat? ¹⁸sed ne forte sollicitum te reddam, ego sum Azarias Ananiæ magni filius. ¹⁹Et Tobias respondit: Ex magno genere es tu. Sed peto ne irascaris quod voluerim cognoscere genus tuum. ²⁰Dixit autem illi angelus: Ego sanum ducam, et sanum tibi reducam filium tuum. ²¹Respondens autem Tobias, ait: Bene ambuletis, et sit Deus in itinere vestro, et angelus ejus comitetur vobiscum.

²²Tunc paratis omnibus quæ erant in via portanda, fecit Tobias vale patri suo et matri suæ, et ambulaverunt ambo simul. ²³Cumque profecti essent, cœpit mater ejus flere, et dicere: Baculum senectutis nostræ tulisti, et transmisisti a nobis. ²⁴Numquam fuisset ipsa pecunia, pro qua misisti eum: ²⁵sufficiebat enim nobis paupertas nostra, ut divitias computaremus hoc, quod videbamus filium nostrum. ²⁶Dixitque ei Tobias: Noli flere: salvus perveniet filius noster, et salvus revertetur ad nos, et oculi tui videbunt illum. ²⁷Credo enim quod angelus Dei bonus comitetur ei, et bene disponat omnia quæ circa eum geruntur, ita ut cum gaudio revertatur ad nos. ²⁸Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.

6¹Profectus est autem Tobias, et canis secutus est eum, et mansit prima mansione juxta fluvium Tigris. ²Et exivit ut lavaret pedes suos, et ecce piscis immanis exivit ad devorandum eum. ³Quem expavescens Tobias clamavit voce magna, dicens: Domine, invadit me. ⁴Et dixit ei angelus: Apprehende branchiam ejus, et trahe eum ad te. Quod cum fecisset, attraxit eum in siccum, et palpitare cœpit ante pedes ejus. ⁵Tunc dixit ei angelus: Exentera hunc piscem, et cor ejus, et fel, et jecur repone tibi: sunt enim hæc necessaria ad medicamenta utiliter. ⁶Quod cum fecisset, assavit carnes ejus, et secum tulerunt in via: cetera salierunt, quæ sufficerent eis, quousque pervenirent in Rages civitatem Medorum. ⁷Tunc interrogavit Tobias angelum, et dixit ei: Obsecro te, Azaria frater, ut dicas mihi quod remedium habebunt ista, quæ de pisce servare jussisti? ⁸Et respondens angelus, dixit ei: Cordis ejus particulam si super carbones ponas, fumus ejus extricat omne genus dæmoniorum sive a viro, sive a muliere, ita ut ultra non accedat ad eos. ⁹Et fel valet ad ungendos oculos in quibus fuerit albugo, et sanabuntur.

¹⁰Et dixit ei Tobias: Ubi vis ut maneamus? ¹¹Respondensque angelus, ait: Est hic Raguel nomine, vir propinquus de tribu tua, et hic habet filiam nomine Saram, sed neque masculum neque feminam ullam habet aliam præter eam. ¹²Tibi debetur omnis substantia ejus, et oportet eam te accipere conjugem. ¹³Pete ergo eam a patre ejus, et dabit tibi eam in uxorem. ¹⁴Tunc respondit Tobias, et dixit: Audio quia tradita est septem viris, et mortui sunt: sed et hoc audivi, quia dæmonium occidit illos. ¹⁵Timeo ergo, ne forte et mihi hæc eveniant: et cum sim unicus parentibus meis, deponam senectutem illorum cum tristitia ad inferos. ¹⁶Tunc angelus Raphaël dixit ei: Audi me, et ostendam tibi qui sunt, quibus prævalere potest dæmonium. ¹⁷Hi namque qui conjugium ita suscipiunt, ut Deum a se et a sua mente excludant, et suæ libidini ita vacent sicut equus et mulus quibus non est intellectus: habet potestatem dæmonium super eos. ¹⁸Tu autem cum acceperis eam, ingressus cubiculum, per tres dies continens esto ab ea, et nihil aliud nisi orationibus vacabis cum ea. ¹⁹Ipsa autem nocte, incenso jecore piscis, fugabitur dæmonium. ²⁰Secunda vero nocte in copulatione sanctorum patriarcharum admitteris. ²¹Tertia autem nocte, benedictionem consequeris, ut filii ex vobis procreentur incolumes. ²²Transacta autem tertia nocte, accipies virginem cum timore Domini, amore filiorum magis quam libidine ductus, ut in semine Abrahæ benedictionem in filiis consequaris.