Song of Solomon 6–7

6¹Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum,

ut pascatur in hortis, et lilia colligat.

²Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi,

qui pascitur inter lilia.

³Pulchra es, amica mea;

suavis, et decora sicut Jerusalem;

terribilis ut castrorum acies ordinata.

⁴Averte oculos tuos a me,

quia ipsi me avolare fecerunt.

Capilli tui sicut grex caprarum

quæ apparuerunt de Galaad.

⁵Dentes tui sicut grex ovium

quæ ascenderunt de lavacro:

omnes gemellis fœtibus,

et sterilis non est in eis.

⁶Sicut cortex mali punici, sic genæ tuæ,

absque occultis tuis.

⁷Sexaginta sunt reginæ, et octoginta concubinæ,

et adolescentularum non est numerus.

⁸Una est columba mea, perfecta mea,

una est matris suæ, electa genitrici suæ.

Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt;

reginæ et concubinæ, et laudaverunt eam.

⁹Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens,

pulchra ut luna, electa ut sol,

terribilis ut castrorum acies ordinata?

¹⁰Descendi in hortum nucum,

ut viderem poma convallium,

et inspicerem si floruisset vinea,

et germinassent mala punica.

¹¹Nescivi: anima mea conturbavit me,

propter quadrigas Aminadab.

¹²Revertere, revertere, Sulamitis!

revertere, revertere ut intueamur te.

7¹Quid videbis in Sulamite, nisi choros castrorum?

Quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis!

Juncturæ femorum tuorum sicut monilia

quæ fabricata sunt manu artificis.

²Umbilicus tuus crater tornatilis,

numquam indigens poculis.

Venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis.

³Duo ubera tua sicut duo hinnuli,

gemelli capreæ.

⁴Collum tuum sicut turris eburnea;

oculi tui sicut piscinæ in Hesebon

quæ sunt in porta filiæ multitudinis.

Nasus tuus sicut turris Libani,

quæ respicit contra Damascum.

⁵Caput tuum ut Carmelus;

et comæ capitis tui sicut purpura regis

vincta canalibus.

⁶Quam pulchra es, et quam decora,

carissima, in deliciis!

⁷Statura tua assimilata est palmæ,

et ubera tua botris.

⁸Dixi: Ascendam in palmam,

et apprehendam fructus ejus;

et erunt ubera tua sicut botri vineæ,

et odor oris tui sicut malorum.

⁹Guttur tuum sicut vinum optimum,

dignum dilecto meo ad potandum,

labiisque et dentibus illius ad ruminandum.

¹⁰Ego dilecto meo,

et ad me conversio ejus.

¹¹Veni, dilecte mi, egrediamur in agrum,

commoremur in villis.

¹²Mane surgamus ad vineas:

videamus si floruit vinea,

si flores fructus parturiunt,

si floruerunt mala punica;

ibi dabo tibi ubera mea.

¹³Mandragoræ dederunt odorem

in portis nostris omnia poma:

nova et vetera, dilecte mi, servavi tibi.