Sirach 38–39

38¹Honora medicum propter necessitatem:

etenim illum creavit Altissimus.

²A Deo est enim omnis medela,

et a rege accipiet donationem.

³Disciplina medici exaltabit caput illius,

et in conspectu magnatorum collaudabitur.

⁴Altissimus creavit de terra medicamenta,

et vir prudens non abhorrebit illa.

⁵Nonne a ligno indulcata est aqua amara?

⁶Ad agnitionem hominum virtus illorum:

et dedit hominibus scientiam Altissimus,

honorari in mirabilibus suis.

⁷In his curans mitigabit dolorem:

et unguentarius faciet pigmenta suavitatis,

et unctiones conficiet sanitatis:

et non consummabuntur opera ejus.

⁸Pax enim Dei super faciem terræ.

⁹Fili, in tua infirmitate ne despicias teipsum:

sed ora Dominum, et ipse curabit te.

¹⁰Averte a delicto, et dirige manus,

et ab omni delicto munda cor tuum.

¹¹Da suavitatem et memoriam similaginis,

et impingua oblationem, et da locum medico:

¹²etenim illum Dominus creavit, et non discedat a te,

quia opera ejus sunt necessaria.

¹³Est enim tempus quando in manus illorum incurras:

¹⁴ipsi vero Dominum deprecabuntur, ut dirigat requiem eorum,

et sanitatem, propter conversationem illorum.

¹⁵Qui delinquit in conspectu ejus qui fecit eum,

incidet in manus medici.

¹⁶Fili, in mortuum produc lacrimas,

et quasi dira passus incipe plorare:

et secundum judicium contege corpus illius,

et non despicias sepulturam illius.

¹⁷Propter delaturam autem amare fer luctum illius uno die,

et consolare propter tristitiam:

¹⁸et fac luctum secundum meritum ejus

uno die, vel duobus, propter detractionem:

¹⁹a tristitia enim festinat mors, et cooperit virtutem,

et tristitia cordis flectit cervicem.

²⁰In abductione permanet tristitia,

et substantia inopis secundum cor ejus.

²¹Ne dederis in tristitia cor tuum,

sed repelle eam a te, et memento novissimorum.

²²Noli oblivisci, neque enim est conversio:

et huic nihil proderis, et teipsum pessimabis.

²³Memor esto judicii mei: sic enim erit et tuum:

mihi heri, et tibi hodie.

²⁴In requie mortui requiescere fac memoriam ejus,

et consolare illum in exitu spiritus sui.

²⁵Sapientia scribæ in tempore vacuitatis,

et qui minoratur actu sapientiam percipiet,

qua sapientia replebitur.

²⁶Qui tenet aratrum,

et qui gloriatur in jaculo, stimulo boves agitat,

et conversatur in operibus eorum,

et enarratio ejus in filiis taurorum.

²⁷Cor suum dabit ad versandos sulcos,

et vigilia ejus in sagina vaccarum.

²⁸Sic omnis faber et architectus,

qui noctem tamquam diem transigit:

qui sculpit signacula sculptilia,

et assiduitas ejus variat picturam:

cor suum dabit in similitudinem picturæ,

et vigilia sua perficiet opus.

²⁹Sic faber ferrarius sedens juxta incudem,

et considerans opus ferri:

vapor ignis uret carnes ejus,

et in calore fornacis concertatur.

³⁰Vox mallei innovat aurem ejus,

et contra similitudinem vasis oculus ejus.

³¹Cor suum dabit in consummationem operum,

et vigilia sua ornabit in perfectionem.

³²Sic figulus sedens ad opus suum,

convertens pedibus suis rotam,

qui in sollicitudine positus est semper propter opus suum,

et in numero est omnis operatio ejus.

³³In brachio suo formabit lutum,

et ante pedes suos curvabit virtutem suam.

³⁴Cor suum dabit ut consummet linitionem,

et vigilia sua mundabit fornacem.

³⁵Omnes hi in manibus suis speraverunt,

et unusquisque in arte sua sapiens est.

³⁶Sine his omnibus non ædificatur civitas,

³⁷et non inhabitabunt, nec inambulabunt,

et in ecclesiam non transilient.

³⁸Super sellam judicis non sedebunt,

et testamentum judicii non intelligent,

neque palam facient disciplinam et judicium,

et in parabolis non invenientur:

³⁹sed creaturam ævi confirmabunt:

et deprecatio illorum in operatione artis,

accommodantes animam suam,

et conquirentes in lege Altissimi.

39¹Sapientiam omnium antiquorum exquiret sapiens,

et in prophetis vacabit.

²Narrationem virorum nominatorum conservabit,

et in versutias parabolarum simul introibit.

³Occulta proverbiorum exquiret,

et in absconditis parabolarum conversabitur.

⁴In medio magnatorum ministrabit,

et in conspectu præsidis apparebit.

⁵In terram alienigenarum gentium pertransiet:

bona enim et mala in hominibus tentabit.

⁶Cor suum tradet ad vigilandum diluculo ad Dominum, qui fecit illum,

et in conspectu Altissimi deprecabitur.

⁷Aperiet os suum in oratione,

et pro delictis suis deprecabitur.

⁸Si enim Dominus magnus voluerit,

spiritu intelligentiæ replebit illum:

⁹et ipse tamquam imbres mittet eloquia sapientiæ suæ,

et in oratione confitebitur Domino:

¹⁰et ipse diriget consilium ejus, et disciplinam,

et in absconditis suis consiliabitur.

¹¹Ipse palam faciet disciplinam doctrinæ suæ,

et in lege testamenti Domini gloriabitur.

¹²Collaudabunt multi sapientiam ejus,

et usque in sæculum non delebitur.

¹³Non recedet memoria ejus,

et nomen ejus requiretur a generatione in generationem.

¹⁴Sapientiam ejus enarrabunt gentes,

et laudem ejus enuntiabit ecclesia.

¹⁵Si permanserit, nomen derelinquet plus quam mille:

et si requieverit, proderit illi.

¹⁶Adhuc consiliabor ut enarrem:

ut furore enim repletus sum.

¹⁷In voce dicit: Obaudite me, divini fructus,

et quasi rosa plantata super rivos aquarum fructificate.

¹⁸Quasi Libanus odorem suavitatis habete.

¹⁹Florete flores quasi lilium:

et date odorem, et frondete in gratiam:

et collaudate canticum, et benedicite Dominum in operibus suis.

²⁰Date nomini ejus magnificentiam,

et confitemini illi in voce labiorum vestrorum,

et in canticis labiorum, et citharis:

et sic dicetis in confessione:

²¹Opera Domini universa bona valde.

²²In verbo ejus stetit aqua sicut congeries:

et in sermone oris illius sicut exceptoria aquarum:

²³quoniam in præcepto ipsius placor fit,

et non est minoratio in salute ipsius.

²⁴Opera omnis carnis coram illo,

et non est quidquam absconditum ab oculis ejus.

²⁵A sæculo usque in sæculum respicit,

et nihil est mirabile in conspectu ejus.

²⁶Non est dicere: Quid est hoc, aut quid est istud?

omnia enim in tempore suo quærentur.

²⁷Benedictio illius quasi fluvius inundavit.

²⁸Quomodo cataclysmus aridam inebriavit,

sic ira ipsius gentes quæ non exquisierunt eum hæreditabit.

²⁹Quomodo convertit aquas in siccitatem, et siccata est terra,

et viæ illius viis illorum directæ sunt,

sic peccatoribus offensiones in ira ejus.

³⁰Bona bonis creata sunt ab initio:

sic nequissimis bona et mala.

³¹Initium necessariæ rei vitæ hominum, aqua, ignis, et ferrum,

sal, lac, et panis similagineus, et mel,

et botrus uvæ, et oleum, et vestimentum.

³²Hæc omnia sanctis in bona,

sic et impiis et peccatoribus in mala convertentur.

³³Sunt spiritus qui ad vindictam creati sunt,

et in furore suo confirmaverunt tormenta sua.

³⁴In tempore consummationis effundent virtutem,

et furorem ejus qui fecit illos placabunt.

³⁵Ignis, grando, fames, et mors,

omnia hæc ad vindictam creata sunt:

³⁶bestiarum dentes, et scorpii, et serpentes,

et rhomphæa vindicans in exterminium impios.

³⁷In mandatis ejus epulabuntur:

et super terram in necessitatem præparabuntur,

et in temporibus suis non præterient verbum.

³⁸Propterea ab initio confirmatus sum, et consiliatus sum,

et cogitavi, et scripta dimisi.

³⁹Omnia opera Domini bona,

et omne opus hora sua subministrabit.

⁴⁰Non est dicere: Hoc illo nequius est:

omnia enim in tempore suo comprobabuntur.

⁴¹Et nunc in omni corde et ore collaudate,

et benedicite nomen Domini.