Romans 7:7–25

⁷Quid ergo dicemus? lex peccatum est? Absit. Sed peccatum non cognovi, nisi per legem: nam concupiscentiam nesciebam, nisi lex diceret: Non concupisces. ⁸Occasione autem accepta, peccatum per mandatum operatum est in me omnem concupiscentiam. Sine lege enim peccatum mortuum erat. ⁹Ego autem vivebam sine lege aliquando: sed cum venisset mandatum, peccatum revixit. ¹⁰Ego autem mortuus sum: et inventum est mihi mandatum, quod erat ad vitam, hoc esse ad mortem. ¹¹Nam peccatum occasione accepta per mandatum, seduxit me, et per illud occidit. ¹²Itaque lex quidem sancta, et mandatum sanctum, et justum, et bonum.

¹³Quod ergo bonum est, mihi factum est mors? Absit. Sed peccatum, ut appareat peccatum, per bonum operatum est mihi mortem: ut fiat supra modum peccans peccatum per mandatum. ¹⁴Scimus enim quia lex spiritualis est: ego autem carnalis sum, venundatus sub peccato. ¹⁵Quod enim operor, non intelligo: non enim quod volo bonum, hoc ago: sed quod odi malum, illud facio. ¹⁶Si autem quod nolo, illud facio: consentio legi, quoniam bona est. ¹⁷Nunc autem jam non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum. ¹⁸Scio enim quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. Nam velle, adjacet mihi: perficere autem bonum, non invenio. ¹⁹Non enim quod volo bonum, hoc facio: sed quod nolo malum, hoc ago. ²⁰Si autem quod nolo, illud facio: jam non ego operor illud, sed quod habitat in me, peccatum. ²¹Invenio igitur legem, volenti mihi facere bonum, quoniam mihi malum adjacet: ²²condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem: ²³video autem aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meæ, et captivantem me in lege peccati, quæ est in membris meis. ²⁴Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? ²⁵gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum. Igitur ego ipse mente servio legi Dei: carne autem, legi peccati.