Philippians 2

2¹Si qua ergo consolatio in Christo, si quod solatium caritatis, si qua societas spiritus, si qua viscera miserationis: ²implete gaudium meum ut idem sapiatis, eamdem caritatem habentes, unanimes, idipsum sentientes, ³nihil per contentionem, neque per inanem gloriam: sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes, ⁴non quæ sua sunt singuli considerantes, sed ea quæ aliorum.

⁵Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu: ⁶qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se æqualem Deo: ⁷sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo. ⁸Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis. ⁹Propter quod et Deus exaltavit illum, et donavit illi nomen, quod est super omne nomen: ¹⁰ut in nomine Jesu omne genu flectatur cælestium, terrestrium et infernorum, ¹¹et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris.

¹²Itaque carissimi mei (sicut semper obedistis), non ut in præsentia mei tantum, sed multo magis nunc in absentia mea, cum metu et tremore vestram salutem operamini. ¹³Deus est enim, qui operatur in vobis et velle, et perficere pro bona voluntate. ¹⁴Omnia autem facite sine murmurationibus et hæsitationibus: ¹⁵ut sitis sine querela, et simplices filii Dei, sine reprehensione in medio nationis pravæ et perversæ: inter quos lucetis sicut luminaria in mundo, ¹⁶verbum vitæ continentes ad gloriam meam in die Christi, quia non in vacuum cucurri, neque in vacuum laboravi. ¹⁷Sed et si immolor supra sacrificium, et obsequium fidei vestræ, gaudeo, et congratulor omnibus vobis. ¹⁸Idipsum autem et vos gaudete, et congratulamini mihi.

¹⁹Spero autem in Domino Jesu, Timotheum me cito mittere ad vos: ut et ego bono animo sim, cognitis quæ circa vos sunt. ²⁰Neminem enim habeo tam unanimem, qui sincera affectione pro vobis sollicitus sit. ²¹Omnes enim quæ sua sunt quærunt, non quæ sunt Jesu Christi. ²²Experimentum autem ejus cognoscite, quia sicut patri filius, mecum servivit in Evangelio. ²³Hunc igitur spero me mittere ad vos, mox ut videro quæ circa me sunt. ²⁴Confido autem in Domino quoniam et ipse veniam ad vos cito. ²⁵Necessarium autem existimavi Epaphroditum fratrem, et cooperatorem, et commilitonem meum, vestrum autem apostolum, et ministrum necessitatis meæ, mittere ad vos: ²⁶quoniam quidem omnes vos desiderabat: et mœstus erat, propterea quod audieratis illum infirmatum. ²⁷Nam et infirmatus est usque ad mortem: sed Deus misertus est ejus: non solum autem ejus, verum etiam et mei, ne tristitiam super tristitiam haberem. ²⁸Festinantius ergo misi illum, ut viso eo iterum gaudeatis, et ego sine tristitia sim. ²⁹Excipite itaque illum cum omni gaudio in Domino, et ejusmodi cum honore habetote; ³⁰quoniam propter opus Christi usque ad mortem accessit, tradens animam suam ut impleret id quod ex vobis deerat erga meum obsequium.