Numbers 30

30¹Narravitque Moyses filiis Israël omnia quæ ei Dominus imperarat. ²Et locutus est ad principes tribuum filiorum Israël: Iste est sermo quem præcepit Dominus: ³Si quis virorum votum Domino voverit, aut se constrinxerit juramento: non faciet irritum verbum suum, sed omne quod promisit, implebit. ⁴Mulier si quippiam voverit, et se constrinxerit juramento, quæ est in domo patris sui, et in ætate adhuc puellari: si cognoverit pater votum quod pollicita est, et juramentum quo obligavit animam suam, et tacuerit, voti rea erit: ⁵quidquid pollicita est, et juravit, opere complebit. ⁶Sin autem statim ut audierit, contradixerit pater: et vota et juramenta ejus irrita erunt, nec obnoxia tenebitur sponsioni, eo quod contradixerit pater. ⁷Si maritum habuerit, et voverit aliquid, et semel de ore ejus verbum egrediens animam ejus obligaverit juramento: ⁸quo die audierit vir, et non contradixerit, voti rea erit, reddetque quodcumque promiserat. ⁹Sin autem audiens statim contradixerit, et irritas fecerit pollicitationes ejus, verbaque quibus obstrinxerat animam suam, propitius erit ei Dominus. ¹⁰Vidua et repudiata quidquid voverint, reddent. ¹¹Uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et juramento, ¹²si audierit vir, et tacuerit, nec contradixerit sponsioni, reddet quodcumque promiserat. ¹³Sin autem extemplo contradixerit, non tenebitur promissionis rea: quia maritus contradixit, et Dominus ei propitius erit. ¹⁴Si voverit, et juramento se constrinxerit, ut per jejunium, vel ceterarum rerum abstinentiam affligat animam suam, in arbitrio viri erit ut faciat, sive non faciat. ¹⁵Quod si audiens vir tacuerit, et in alteram diem distulerit sententiam, quidquid voverat atque promiserat, reddet: quia statim ut audivit, tacuit. ¹⁶Sin autem contradixerit postquam rescivit, portabit ipse iniquitatem ejus. ¹⁷Istæ sunt leges, quas constituit Dominus Moysi inter virum et uxorem, inter patrem et filiam, quæ in puellari adhuc ætate est, vel quæ manet in parentis domo.