Micah 4:1–8

¹Et erit: in novissimo dierum

erit mons domus Domini præparatus in vertice montium,

et sublimis super colles:

et fluent ad eum populi,

²et properabunt gentes multæ, et dicent:

Venite, ascendamus ad montem Domini,

et ad domum Dei Jacob:

et docebit nos de viis suis,

et ibimus in semitis ejus,

quia de Sion egredietur lex,

et verbum Domini de Jerusalem.

³Et judicabit inter populos multos,

et corripiet gentes fortes usque in longinquum:

et concident gladios suos in vomeres,

et hastas suas in ligones:

non sumet gens adversus gentem gladium,

et non discent ultra belligerare.

⁴Et sedebit vir subtus vitem suam et subtus ficum suam,

et non erit qui deterreat,

quia os Domini exercituum locutum est.

⁵Quia omnes populi ambulabunt

unusquisque in nomine dei sui;

nos autem ambulabimus

in nomine Domini Dei nostri,

in æternum et ultra.

⁶In die illa, dicit Dominus,

congregabo claudicantem,

et eam quam ejeceram colligam,

et quam afflixeram:

⁷et ponam claudicantem in reliquias,

et eam quæ laboraverat, in gentem robustam:

et regnabit Dominus super eos in monte Sion,

ex hoc nunc et usque in æternum.

⁸Et tu, turris gregis nebulosa filiæ Sion,

usque ad te veniet,

et veniet potestas prima,

regnum filiæ Jerusalem.