Mark 7

7¹Et conveniunt ad eum pharisæi, et quidam de scribis, venientes ab Jerosolymis. ²Et cum vidissent quosdam ex discipulis ejus communibus manibus, id est non lotis, manducare panes, vituperaverunt. ³Pharisæi enim, et omnes Judæi, nisi crebro laverint manus, non manducant, tenentes traditionem seniorum: ⁴et a foro nisi baptizentur, non comedunt: et alia multa sunt, quæ tradita sunt illis servare, baptismata calicum, et urceorum, et æramentorum, et lectorum: ⁵et interrogabant eum pharisæi et scribæ: Quare discipuli tui non ambulant juxta traditionem seniorum, sed communibus manibus manducant panem? ⁶At ille respondens, dixit eis: Bene prophetavit Isaias de vobis hypocritis, sicut scriptum est:

Populus hic labiis me honorat,

cor autem eorum longe est a me:

⁷in vanum autem me colunt,

docentes doctrinas, et præcepta hominum.

⁸Relinquentes enim mandatum Dei, tenetis traditionem hominum, baptismata urceorum et calicum: et alia similia his facitis multa. ⁹Et dicebat illis: Bene irritum facitis præceptum Dei, ut traditionem vestram servetis. ¹⁰Moyses enim dixit: Honora patrem tuum, et matrem tuam. Et: Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur. ¹¹Vos autem dicitis: Si dixerit homo patri, aut matri, Corban (quod est donum) quodcumque ex me, tibi profuerit: ¹²et ultra non dimittitis eum quidquam facere patri suo, aut matri, ¹³rescindentes verbum Dei per traditionem vestram, quam tradidistis: et similia hujusmodi multa facitis.

¹⁴Et advocans iterum turbam, dicebat illis: Audite me omnes, et intelligite. ¹⁵Nihil est extra hominem introiens in eum, quod possit eum coinquinare, sed quæ de homine procedunt illa sunt quæ communicant hominem. ¹⁶Si quis habet aures audiendi, audiat. ¹⁷Et cum introisset in domum a turba, interrogabant eum discipuli ejus parabolam. ¹⁸Et ait illis: Sic et vos imprudentes estis? Non intelligitis quia omne extrinsecus introiens in hominem, non potest eum communicare: ¹⁹quia non intrat in cor ejus, sed in ventrum vadit, et in secessum exit, purgans omnes escas? ²⁰Dicebat autem, quoniam quæ de homine exeunt, illa communicant hominem. ²¹Ab intus enim de corde hominum malæ cogitationes procedunt, adulteria, fornicationes, homicidia, ²²furta, avaritiæ, nequitiæ, dolus, impudicitiæ, oculus malus, blasphemia, superbia, stultitia. ²³Omnia hæc mala ab intus procedunt, et communicant hominem.

²⁴Et inde surgens abiit in fines Tyri et Sidonis: et ingressus domum, neminem voluit scire, et non potuit latere. ²⁵Mulier enim statim ut audivit de eo, cujus filia habebat spiritum immundum, intravit, et procidit ad pedes ejus. ²⁶Erat enim mulier gentilis, Syrophœnissa genere. Et rogabat eum ut dæmonium ejiceret de filia ejus. ²⁷Qui dixit illi: Sine prius saturari filios: non est enim bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus. ²⁸At illa respondit, et dixit illi: Utique Domine, nam et catelli comedunt sub mensa de micis puerorum. ²⁹Et ait illi: Propter hunc sermonem vade: exiit dæmonium a filia tua. ³⁰Et cum abiisset domum suam, invenit puellam jacentem supra lectum, et dæmonium exiisse.

³¹Et iterum exiens de finibus Tyri, venit per Sidonem ad mare Galilææ inter medios fines Decapoleos. ³²Et adducunt ei surdum, et mutum, et deprecabantur eum, ut imponat illi manum. ³³Et apprehendens eum de turba seorsum, misit digitos suos in auriculas ejus: et exspuens, tetigit linguam ejus: ³⁴et suspiciens in cælum, ingemuit, et ait illi: Ephphetha, quod est, Adaperire. ³⁵Et statim apertæ sunt aures ejus, et solutum est vinculum linguæ ejus, et loquebatur recte. ³⁶Et præcepit illis ne cui dicerent. Quanto autem eis præcipiebat, tanto magis plus prædicabant: ³⁷et eo amplius admirabantur, dicentes: Bene omnia fecit: et surdos fecit audire, et mutos loqui.