Mark 11:12–25

¹²Et alia die cum exirent a Bethania, esuriit. ¹³Cumque vidisset a longe ficum habentem folia, venit si quid forte inveniret in ea: et cum venisset ad eam, nihil invenit præter folia: non enim erat tempus ficorum. ¹⁴Et respondens dixit ei: Jam non amplius in æternum ex te fructum quisquam manducet. Et audiebant discipuli ejus.

¹⁵Et veniunt in Jerosolymam. Et cum introisset in templum, cœpit ejicere vendentes et ementes in templo: et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit: ¹⁶et non sinebat ut quisquam transferret vas per templum: ¹⁷et docebat, dicens eis: Nonne scriptum est: Quia domus mea, domus orationis vocabitur omnibus gentibus? vos autem fecistis eam speluncam latronum. ¹⁸Quo audito principes sacerdotum et scribæ, quærebant quomodo eum perderent: timebant enim eum, quoniam universa turba admirabatur super doctrina ejus. ¹⁹Et cum vespera facta esset, egrediebatur de civitate.

²⁰Et cum mane transirent, viderunt ficum aridam factam a radicibus. ²¹Et recordatus Petrus, dixit ei: Rabbi, ecce ficus, cui maledixisti, aruit. ²²Et respondens Jesus ait illis: Habete fidem Dei. ²³Amen dico vobis, quia quicumque dixerit huic monti: Tollere, et mittere in mare, et non hæsitaverit in corde suo, sed crediderit, quia quodcumque dixerit fiat, fiat ei. ²⁴Propterea dico vobis, omnia quæcumque orantes petitis, credite quia accipietis, et evenient vobis. ²⁵Et cum stabitis ad orandum, dimittite si quid habetis adversus aliquem: ut et Pater vester, qui in cælis est, dimittat vobis peccata vestra.