Mark 14–15

14¹Erat autem Pascha et azyma post biduum: et quærebant summi sacerdotes et scribæ quomodo eum dolo tenerent, et occiderent. ²Dicebant autem: Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo.

³Et cum esset Bethaniæ in domo Simonis leprosi, et recumberet, venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi: et fracto alabastro, effudit super caput ejus. ⁴Erant autem quidam indigne ferentes intra semetipsos, et dicentes: Ut quid perditio ista unguenti facta est? ⁵poterat enim unguentum istud venundari plus quam trecentis denariis, et dari pauperibus. Et fremebant in eam. ⁶Jesus autem dixit: Sinite eam, quid illi molesti estis? Bonum opus operata est in me: ⁷semper enim pauperes habetis vobiscum: et cum volueritis, potestis illis benefacere: me autem non semper habetis. ⁸Quod habuit hæc, fecit: prævenit ungere corpus meum in sepulturam. ⁹Amen dico vobis: Ubicumque prædicatum fuerit Evangelium istud in universo mundo, et quod fecit hæc, narrabitur in memoriam ejus.

¹⁰Et Judas Iscariotes, unus de duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis. ¹¹Qui audientes gavisi sunt: et promiserunt ei pecuniam se daturos. Et quærebat quomodo illum opportune traderet.

¹²Et primo die azymorum quando Pascha immolabant, dicunt ei discipuli: Quo vis eamus, et paremus tibi ut manduces Pascha? ¹³Et mittit duos ex discipulis suis, et dicit eis: Ite in civitatem, et occurret vobis homo lagenam aquæ bajulans: sequimini eum, ¹⁴et quocumque introierit, dicite domino domus, quia magister dicit: Ubi est refectio mea, ubi Pascha cum discipulis meis manducem? ¹⁵Et ipse vobis demonstrabit cœnaculum grande, stratum: et illic parate nobis. ¹⁶Et abierunt discipuli ejus, et venerunt in civitatem: et invenerunt sicut dixerat illis, et paraverunt Pascha. ¹⁷Vespere autem facto, venit cum duodecim. ¹⁸Et discumbentibus eis, et manducantibus, ait Jesus: Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui manducat mecum. ¹⁹At illi cœperunt contristari, et dicere ei singulatim: Numquid ego? ²⁰Qui ait illis: Unus ex duodecim, qui intingit mecum manum in catino. ²¹Et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo: væ autem homini illi per quem Filius hominis tradetur! bonum erat ei, si non esset natus homo ille.

²²Et manducantibus illis, accepit Jesus panem: et benedicens fregit, et dedit eis, et ait: Sumite, hoc est corpus meum. ²³Et accepto calice, gratias agens dedit eis: et biberunt ex illo omnes. ²⁴Et ait illis: Hic est sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur. ²⁵Amen dico vobis, quia jam non bibam de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei.

²⁶Et hymno dicto exierunt in montem Olivarum. ²⁷Et ait eis Jesus: Omnes scandalizabimini in me in nocte ista: quia scriptum est: Percutiam pastorem, et dispergentur oves. ²⁸Sed postquam resurrexero, præcedam vos in Galilæam. ²⁹Petrus autem ait illi: Et si omnes scandalizati fuerint in te, sed non ego. ³⁰Et ait illi Jesus: Amen dico tibi, quia tu hodie in nocte hac, priusquam gallus vocem bis dederit, ter me es negaturus. ³¹At ille amplius loquebatur: Et si oportuerit me simul commori tibi, non te negabo. Similiter autem et omnes dicebant.

³²Et veniunt in prædium, cui nomen Gethsemani. Et ait discipulis suis: Sedete hic donec orem. ³³Et assumit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum: et cœpit pavere et tædere. ³⁴Et ait illis: Tristis est anima mea usque ad mortem: sustinete hic, et vigilate. ³⁵Et cum processisset paululum, procidit super terram, et orabat ut, si fieri posset, transiret ab eo hora. ³⁶Et dixit: Abba pater, omnia tibi possibilia sunt: transfer calicem hunc a me: sed non quod ego volo, sed quod tu. ³⁷Et venit, et invenit eos dormientes. Et ait Petro: Simon, dormis? non potuisti una hora vigilare? ³⁸vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro vero infirma. ³⁹Et iterum abiens oravit, eumdem sermonem dicens. ⁴⁰Et reversus, denuo invenit eos dormientes (erant enim oculi eorum gravati), et ignorabant quid responderent ei. ⁴¹Et venit tertio, et ait illis: Dormite jam, et requiescite. Sufficit: venit hora: ecce Filius hominis tradetur in manus peccatorum. ⁴²Surgite, eamus: ecce qui me tradet, prope est.

⁴³Et, adhuc eo loquente, venit Judas Iscariotes unus de duodecim, et cum eo turba multa cum gladiis et lignis, a summis sacerdotibus, et scribis, et senioribus. ⁴⁴Dederat autem traditor ejus signum eis, dicens: Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum, et ducite caute. ⁴⁵Et cum venisset, statim accedens ad eum, ait: Ave Rabbi: et osculatus est eum. ⁴⁶At illi manus injecerunt in eum, et tenuerunt eum. ⁴⁷Unus autem quidam de circumstantibus educens gladium, percussit servum summi sacerdotis, et amputavit illi auriculam. ⁴⁸Et respondens Jesus, ait illis: Tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis comprehendere me? ⁴⁹quotidie eram apud vos in templo docens, et non me tenuistis. Sed ut impleantur Scripturæ. ⁵⁰Tunc discipuli ejus relinquentes eum, omnes fugerunt. ⁵¹Adolescens autem quidam sequebatur eum amictus sindone super nudo: et tenuerunt eum. ⁵²At ille rejecta sindone, nudus profugit ab eis.

⁵³Et adduxerunt Jesum ad summum sacerdotem: et convenerunt omnes sacerdotes, et scribæ, et seniores. ⁵⁴Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis: et sedebat cum ministris ad ignem, et calefaciebat se. ⁵⁵Summi vero sacerdotes et omne concilium quærebant adversus Jesum testimonium ut eum morti traderent: nec inveniebant. ⁵⁶Multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum: et convenientia testimonia non erant. ⁵⁷Et quidam surgentes, falsum testimonium ferebant adversus eum, dicentes: ⁵⁸Quoniam nos audivimus eum dicentem: Ego dissolvam templum hoc manu factum, et per triduum aliud non manu factum ædificabo. ⁵⁹Et non erat conveniens testimonium illorum. ⁶⁰Et exsurgens summus sacerdos in medium, interrogavit Jesum, dicens: Non respondes quidquam ad ea quæ tibi objiciuntur ab his? ⁶¹Ille autem tacebat, et nihil respondit. Rursum summus sacerdos interrogabat eum, et dixit ei: Tu es Christus Filius Dei benedicti? ⁶²Jesus autem dixit illi: Ego sum: et videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis Dei, et venientem cum nubibus cæli. ⁶³Summus autem sacerdos scindens vestimenta sua, ait: Quid adhuc desideramus testes? ⁶⁴Audistis blasphemiam: quid vobis videtur? Qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis. ⁶⁵Et cœperunt quidam conspuere eum, et velare faciem ejus, et colaphis eum cædere, et dicere ei: Prophetiza: et ministri alapis eum cædebant.

⁶⁶Et cum esset Petrus in atrio deorsum, venit una ex ancillis summi sacerdotis: ⁶⁷et cum vidisset Petrum calefacientem se, aspiciens illum, ait: Et tu cum Jesu Nazareno eras. ⁶⁸At ille negavit, dicens: Neque scio, neque novi quid dicas. Et exiit foras ante atrium, et gallus cantavit. ⁶⁹Rursus autem cum vidisset illum ancilla, cœpit dicere circumstantibus: Quia hic ex illis est. ⁷⁰At ille iterum negavit. Et post pusillum rursus qui astabant, dicebant Petro: Vere ex illis es: nam et Galilæus es. ⁷¹Ille autem cœpit anathematizare et jurare: Quia nescio hominem istum, quem dicitis. ⁷²Et statim gallus iterum cantavit. Et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Jesus: Priusquam gallus cantet bis, ter me negabis. Et cœpit flere.

15¹Et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus, et scribis, et universo concilio, vincientes Jesum, duxerunt, et tradiderunt Pilato. ²Et interrogavit eum Pilatus: Tu es rex Judæorum? At ille respondens, ait illi: Tu dicis. ³Et accusabant eum summi sacerdotes in multis. ⁴Pilatus autem rursum interrogavit eum, dicens: Non respondes quidquam? vide in quantis te accusant. ⁵Jesus autem amplius nihil respondit, ita ut miraretur Pilatus. ⁶Per diem autem festum solebat dimittere illis unum ex vinctis, quemcumque petissent. ⁷Erat autem qui dicebatur Barrabas, qui cum seditiosis erat vinctus, qui in seditione fecerat homicidium. ⁸Et cum ascendisset turba, cœpit rogare, sicut semper faciebat illis. ⁹Pilatus autem respondit eis, et dixit: Vultis dimittam vobis regem Judæorum? ¹⁰Sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes. ¹¹Pontifices autem concitaverunt turbam, ut magis Barabbam dimitteret eis. ¹²Pilatus autem iterum respondens, ait illis: Quid ergo vultis faciam regi Judæorum? ¹³At illi iterum clamaverunt: Crucifige eum. ¹⁴Pilatus vero dicebat illis: Quid enim mali fecit? At illi magis clamabant: Crucifige eum. ¹⁵Pilatus autem volens populo satisfacere, dimisit illis Barabbam, et tradidit Jesum flagellis cæsum, ut crucifigeretur.

¹⁶Milites autem duxerunt eum in atrium prætorii, et convocant totam cohortem, ¹⁷et induunt eum purpura, et imponunt ei plectentes spineam coronam. ¹⁸Et cœperunt salutare eum: Ave rex Judæorum. ¹⁹Et percutiebant caput ejus arundine: et conspuebant eum, et ponentes genua, adorabant eum. ²⁰Et postquam illuserunt ei, exuerunt illum purpura, et induerunt eum vestimentis suis: et educunt illum ut crucifigerent eum.

²¹Et angariaverunt prætereuntem quempiam, Simonem Cyrenæum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem ejus. ²²Et perducunt illum in Golgotha locum: quod est interpretatum Calvariæ locus. ²³Et dabant ei bibere myrrhatum vinum: et non accepit. ²⁴Et crucifigentes eum, diviserunt vestimenta ejus, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret. ²⁵Erat autem hora tertia: et crucifixerunt eum. ²⁶Et erat titulus causæ ejus inscriptus: Rex Judæorum. ²⁷Et cum eo crucifigunt duos latrones: unum a dextris, et alium a sinistris ejus. ²⁸Et impleta est Scriptura, quæ dicit: Et cum iniquis reputatus est. ²⁹Et prætereuntes blasphemabant eum, moventes capita sua, et dicentes: Vah! qui destruis templum Dei, et in tribus diebus reædificas, ³⁰salvum fac temetipsum descendens de cruce. ³¹Similiter et summi sacerdotes illudentes, ad alterutrum cum scribis dicebant: Alios salvos fecit; seipsum non potest salvum facere. ³²…