Luke 8:41–56

⁴¹Et ecce venit vir, cui nomen Jairus, et ipse princeps synagogæ erat: et cecidit ad pedes Jesu, rogans eum ut intraret in domum ejus, ⁴²quia unica filia erat ei fere annorum duodecim, et hæc moriebatur. Et contigit, dum iret, a turba comprimebatur. ⁴³Et mulier quædam erat in fluxu sanguinis ab annis duodecim, quæ in medicos erogaverat omnem substantiam suam, nec ab ullo potuit curari: ⁴⁴accessit retro, et tetigit fimbriam vestimenti ejus: et confestim stetit fluxus sanguinis ejus. ⁴⁵Et ait Jesus: Quis est, qui me tetigit? Negantibus autem omnibus, dixit Petrus, et qui cum illo erant: Præceptor, turbæ te comprimunt, et affligunt, et dicis: Quis me tetigit? ⁴⁶Et dixit Jesus: Tetigit me aliquis: nam ego novi virtutem de me exiisse. ⁴⁷Videns autem mulier, quia non latuit, tremens venit, et procidit ante pedes ejus: et ob quam causam tetigerit eum, indicavit coram omni populo: et quemadmodum confestim sanata sit. ⁴⁸At ipse dixit ei: Filia, fides tua salvam te fecit: vade in pace. ⁴⁹Adhuc illo loquente, venit quidam ad principem synagogæ, dicens ei: Quia mortua est filia tua, noli vexare illum. ⁵⁰Jesus autem, audito hoc verbo, respondit patri puellæ: Noli timere, crede tantum, et salva erit. ⁵¹Et cum venisset domum, non permisit intrare secum quemquam, nisi Petrum, et Jacobum, et Joannem, et patrem, et matrem puellæ. ⁵²Flebant autem omnes, et plangebant illam. At ille dixit: Nolite flere: non est mortua puella, sed dormit. ⁵³Et deridebant eum, scientes quod mortua esset. ⁵⁴Ipse autem tenens manum ejus clamavit, dicens: Puella, surge. ⁵⁵Et reversus est spiritus ejus, et surrexit continuo. Et jussit illi dari manducare. ⁵⁶Et stupuerunt parentes ejus, quibus præcepit ne alicui dicerent quod factum erat.