Luke 23:33–46

³³Et postquam venerunt in locum qui vocatur Calvariæ, ibi crucifixerunt eum: et latrones, unum a dextris, et alterum a sinistris. ³⁴Jesus autem dicebat: Pater, dimitte illis: non enim sciunt quid faciunt. Dividentes vero vestimenta ejus, miserunt sortes. ³⁵Et stabat populus spectans, et deridebant eum principes cum eis, dicentes: Alios salvos fecit, se salvum faciat, si hic est Christus Dei electus. ³⁶Illudebant autem ei et milites accedentes, et acetum offerentes ei, ³⁷et dicentes: Si tu es rex Judæorum, salvum te fac. ³⁸Erat autem et superscriptio scripta super eum litteris græcis, et latinis, et hebraicis: Hic est rex Judæorum. ³⁹Unus autem de his, qui pendebant, latronibus, blasphemabat eum, dicens: Si tu es Christus, salvum fac temetipsum et nos. ⁴⁰Respondens autem alter increpabat eum, dicens: Neque tu times Deum, quod in eadem damnatione es. ⁴¹Et nos quidem juste, nam digna factis recipimus: hic vero nihil mali gessit. ⁴²Et dicebat ad Jesum: Domine, memento mei cum veneris in regnum tuum. ⁴³Et dixit illi Jesus: Amen dico tibi: hodie mecum eris in paradiso.

⁴⁴Erat autem fere hora sexta, et tenebræ factæ sunt in universam terram usque ad horam nonam. ⁴⁵Et obscuratus est sol, et velum templi scissum est medium. ⁴⁶Et clamans voce magna Jesus ait: Pater, in manus tuas commendo spiritum meum. Et hæc dicens, expiravit.