Luke 10:1–16

¹Post hæc autem designavit Dominus et alios septuaginta duos: et misit illos binos ante faciem suam in omnem civitatem et locum, quo erat ipse venturus. ²Et dicebat illis: Messis quidem multa, operarii autem pauci. Rogate ergo dominum messis ut mittat operarios in messem suam. ³Ite: ecce ego mitto vos sicut agnos inter lupos. ⁴Nolite portare sacculum, neque peram, neque calceamenta, et neminem per viam salutaveritis. ⁵In quamcumque domum intraveritis, primum dicite: Pax huic domui: ⁶et si ibi fuerit filius pacis, requiescet super illum pax vestra: sin autem, ad vos revertetur. ⁷In eadem autem domo manete, edentes et bibentes quæ apud illos sunt: dignus est enim operarius mercede sua. Nolite transire de domo in domum. ⁸Et in quamcumque civitatem intraveritis, et susceperint vos, manducate quæ apponuntur vobis: ⁹et curate infirmos, qui in illa sunt, et dicite illis: Appropinquavit in vos regnum Dei. ¹⁰In quamcumque autem civitatem intraveritis, et non susceperint vos, exeuntes in plateas ejus, dicite: ¹¹Etiam pulverem, qui adhæsit nobis de civitate vestra, extergimus in vos: tamen hoc scitote, quia appropinquavit regnum Dei. ¹²Dico vobis, quia Sodomis in die illa remissius erit, quam illi civitati.

¹³Væ tibi Corozain! væ tibi Bethsaida! quia si in Tyro et Sidone factæ fuissent virtutes quæ factæ sunt in vobis, olim in cilicio et cinere sedentes pœniterent. ¹⁴Verumtamen Tyro et Sidoni remissius erit in judicio, quam vobis. ¹⁵Et tu Capharnaum, usque ad cælum exaltata, usque ad infernum demergeris. ¹⁶Qui vos audit, me audit: et qui vos spernit, me spernit. Qui autem me spernit, spernit eum qui misit me.