⁴⁷Vestis lanea sive linea, quæ lepram habuerit, ⁴⁸in stamine atque subtegmine, aut certe pellis, vel quidquid ex pelle confectum est, ⁴⁹si alba vel rufa macula fuerit infecta, lepra reputabitur, ostendeturque sacerdoti: ⁵⁰qui consideratam recludet septem diebus: ⁵¹et die septimo rursus aspiciens, si deprehenderit crevisse, lepra perseverans est: pollutum judicabit vestimentum, et omne in quo fuerit inventa: ⁵²et idcirco comburetur flammis. ⁵³Quod si eam viderit non crevisse, ⁵⁴præcipiet, et lavabunt id in quo lepra est, recludetque illud septem diebus aliis. ⁵⁵Et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam, nec tamen crevisse lepram, immundum judicabit, et igne comburet, eo quod infusa sit in superficie vestimenti, vel per totum, lepra. ⁵⁶Sin autem obscurior fuerit locus lepræ, postquam vestis est lota, abrumpet eum, et a solido dividet. ⁵⁷Quod si ultra apparuerit in his locis, quæ prius immaculata erant, lepra volatilis et vaga, debet igne comburi. ⁵⁸Si cessaverit, lavabit aqua ea, quæ pura sunt, secundo, et munda erunt. ⁵⁹Ista est lex lepræ vestimenti lanei et linei, staminis, atque subtegminis, omnisque supellectilis pelliceæ, quomodo mundari debeat, vel contaminari.

Read in Logos

Public Domain