Leviticus 6–8

6¹Locutus est Dominus ad Moysen, dicens: ²Anima quæ peccaverit, et contempto Domino, negaverit proximo suo depositum quod fidei ejus creditum fuerat, vel vi aliquid extorserit, aut calumniam fecerit, ³sive rem perditam invenerit, et inficians insuper pejeraverit, et quodlibet aliud ex pluribus fecerit, in quibus solent peccare homines, ⁴convicta delicti, ⁵reddet omnia, quæ per fraudem voluit obtinere, integra, et quintam insuper partem domino cui damnum intulerat. ⁶Pro peccato autem suo offeret arietem immaculatum de grege, et dabit eum sacerdoti, juxta æstimationem mensuramque delicti: ⁷qui rogabit pro eo coram Domino, et dimittetur illi pro singulis quæ faciendo peccavit.

⁸Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ⁹Præcipe Aaron et filiis ejus: Hæc est lex holocausti: cremabitur in altari tota nocte usque mane: ignis ex eodem altari erit. ¹⁰Vestietur tunica sacerdos et feminalibus lineis: tolletque cineres, quos vorans ignis exussit, et ponens juxta altare, ¹¹spoliabitur prioribus vestimentis, indutusque aliis, efferet eos extra castra, et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet. ¹²Ignis autem in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos subjiciens ligna mane per singulos dies, et imposito holocausto, desuper adolebit adipes pacificorum. ¹³Ignis est iste perpetuus, qui numquam deficiet in altari. ¹⁴Hæc est lex sacrificii et libamentorum, quæ offerent filii Aaron coram Domino, et coram altari. ¹⁵Tollet sacerdos pugillum similæ, quæ conspersa est oleo, et totum thus, quod super similam positum est: adolebitque illud in altari in monimentum odoris suavissimi Domino: ¹⁶reliquam autem partem similæ comedet Aaron cum filiis suis, absque fermento: et comedet in loco sancto atrii tabernaculi. ¹⁷Ideo autem non fermentabitur, quia pars ejus in Domini offertur incensum. Sanctum sanctorum erit, sicut pro peccato atque delicto. ¹⁸Mares tantum stirpis Aaron comedent illud. Legitimum ac sempiternum erit in generationibus vestris de sacrificiis Domini: omnis qui tetigerit illa, sanctificabitur. ¹⁹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²⁰Hæc est oblatio Aaron, et filiorum ejus, quam offerre debent Domino in die unctionis suæ. Decimam partem ephi offerent similæ in sacrificio sempiterno, medium ejus mane, et medium ejus vespere: ²¹quæ in sartagine oleo conspersa frigetur. Offeret autem eam calidam in odorem suavissimum Domino ²²sacerdos, qui jure patri successerit, et tota cremabitur in altari. ²³Omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur, nec quisquam comedet ex eo.

²⁴Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens: ²⁵Loquere Aaron et filiis ejus: Ista est lex hostiæ pro peccato: in loco ubi offertur holocaustum, immolabitur coram Domino. Sanctum sanctorum est. ²⁶Sacerdos, qui offert, comedet eam in loco sancto, in atrio tabernaculi. ²⁷Quidquid tetigerit carnes ejus, sanctificabitur. Si de sanguine illius vestis fuerit aspersa, lavabitur in loco sancto. ²⁸Vas autem fictile, in quo cocta est, confringetur; quod si vas æneum fuerit, defricabitur, et lavabitur aqua. ²⁹Omnis masculus de genere sacerdotali vescetur de carnibus ejus, quia Sanctum sanctorum est. ³⁰Hostia enim quæ cæditur pro peccato, cujus sanguis infertur in tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario, non comedetur, sed comburetur igni.

7¹Hæc quoque lex hostiæ pro delicto, Sancta sanctorum est: ²idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto: sanguis ejus per gyrum altaris fundetur. ³Offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia: ⁴duos renunculos, et pinguedinem quæ juxta ilia est, reticulumque jecoris cum renunculis. ⁵Et adolebit ea sacerdos super altare: incensum est Domini pro delicto. ⁶Omnis masculus de sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carnibus, quia Sanctum sanctorum est. ⁷Sicut pro peccato offertur hostia, ita et pro delicto: utriusque hostiæ lex una erit: ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertinebit. ⁸Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit pellem ejus. ⁹Et omne sacrificium similæ, quod coquitur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine præparatur, ejus erit sacerdotis a quo offertur: ¹⁰sive oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron mensura æqua per singulos dividetur.

¹¹Hæc est lex hostiæ pacificorum quæ offertur Domino. ¹²Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offerent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas olei admistione conspersas: ¹³panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum, quæ immolatur pro pacificis: ¹⁴ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino, et erit sacerdotis qui fundet hostiæ sanguinem, ¹⁵cujus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis quidquam usque mane. ¹⁶Si voto, vel sponte quispiam obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die: sed et si quid in crastinum remanserit, vesci licitum est: ¹⁷quidquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet. ¹⁸Si quis de carnibus victimæ pacificorum die tertio comederit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti: quin potius quæcumque anima tali se edulio contaminaverit, prævaricationis rea erit. ¹⁹Caro, quæ aliquid tetigerit immundum, non comedetur, sed comburetur igni: qui fuerit mundus, vescetur ex ea. ²⁰Anima polluta quæ ederit de carnibus hostiæ pacificorum, quæ oblata est Domino, peribit de populis suis. ²¹Et quæ tetigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis rei quæ polluere potest, et comederit de hujuscemodi carnibus, interibit de populis suis.

²²Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²³Loquere filiis Israël: Adipem ovis, et bovis, et capræ non comedetis. ²⁴Adipem cadaveris morticini, et ejus animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios usus. ²⁵Si quis adipem, qui offerri debet in incensum Domini, comederit, peribit de populo suo. ²⁶Sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam de avibus quam de pecoribus. ²⁷Omnis anima, quæ ederit sanguinem, peribit de populis suis.

²⁸Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²⁹Loquere filiis Israël, dicens: Qui offert victimam pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id est, libamenta ejus. ³⁰Tenebit manibus adipem hostiæ, et pectusculum: cumque ambo oblata Domino consecraverit, tradet sacerdoti, ³¹qui adolebit adipem super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum ejus. ³²Armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis. ³³Qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum dextrum in portione sua. ³⁴Pectusculum enim elevationis, et armum separationis, tuli a filiis Israël de hostiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis ejus, lege perpetua, ab omni populo Israël. ³⁵Hæc est unctio Aaron et filiorum ejus in cæremoniis Domini die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur, ³⁶et quæ præcepit eis dari Dominus a filiis Israël religione perpetua in generationibus suis. ³⁷Ista est lex holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro consecratione et pacificorum victimis, ³⁸quam constituit Dominus Moysi in monte Sinai, quando mandabit filiis Israël ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai.

8¹Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens: ²Tolle Aaron cum filiis suis, vestes eorum, et unctionis oleum, vitulum pro peccato, duos arietes, canistrum cum azymis: ³et congregabis omnem cœtum ad ostium tabernaculi. ⁴Fecit Moyses ut Dominus imperaverat. Congregataque omni turba ante fores tabernaculi, ⁵ait: Iste est sermo, quem jussit Dominus fieri. ⁶Statimque obtulit Aaron et filios ejus. Cumque lavisset eos, ⁷vestivit pontificem subucula linea, accingens eum balteo, et induens eum tunica hyacinthina, et desuper humerale imposuit, ⁸quod astringens cingulo aptavit rationali, in quo erat Doctrina et Veritas. ⁹Cidari quoque texit caput: et super eam, contra frontem, posuit laminam auream consecratam in sanctificatione, sicut præceperat ei Dominus. ¹⁰Tulit et unctionis oleum, quo linivit tabernaculum cum omni supellectili sua. ¹¹Cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus, unxit illud, et omnia vasa ejus, labrumque cum basi sua sanctificavit oleo. ¹²Quod fundens super caput Aaron, unxit eum, et consecravit: ¹³filios quoque ejus oblatos vestivit tunicis lineis, et cinxit balteis, imposuitque mitras, ut jusserat Dominus.

¹⁴Obtulit et vitulum pro peccato: cumque super caput ejus posuisset Aaron et filii ejus manus suas, ¹⁵immolavit eum, hauriens sanguinem, et tincto digito, tetigit cornua altaris per gyrum: quo expiato et sanctificato, fudit reliquum sanguinem ad fundamenta ejus. ¹⁶Adipem vero qui erat super vitalia, et reticulum jecoris, duosque renunculos, cum arvinulis suis, adolevit super altare: ¹⁷vitulum cum pelle, et carnibus, et fimo, cremans extra castra, sicut præceperat Dominus. ¹⁸Obtulit et arietem in holocaustum: super cujus caput cum imposuissent Aaron et filii ejus manus suas, ¹⁹immolavit eum, et fudit sanguinem ejus per circuitum altaris. ²⁰Ipsumque arietem in frusta concidens, caput ejus, et artus, et adipem adolevit igni, ²¹lotis prius intestinis et pedibus: totumque simul arietem incendit super altare, eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino, sicut præceperat ei. ²²Obtulit et arietem secundum in consecratione sacerdotum, posueruntque super caput ejus Aaron et filii ejus manus suas: ²³quem cum immolasset Moyses, sumens de sanguine ejus, tetigit extremum auriculæ dextræ Aaron, et pollicem manus ejus dextræ, similiter et pedis. ²⁴Obtulit et filios Aaron: cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auriculæ singulorum dextræ, et pollices manus ac pedis dextri, reliquum fudit super altare per circuitum: ²⁵adipem vero, et caudam, omnemque pinguedinem quæ operit intestina, reticulumque jecoris, et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit.

²⁶Tollens autem de canistro azymorum, quod erat coram Domino, panem absque fermento, et collyridam conspersam oleo, laganumque, posuit super adipes, et armum dextrum, ²⁷tradens…