Leviticus 25–26

25¹Locutusque est Dominus ad Moysen in monte Sinai, dicens: ²Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis, sabbatizes sabbatum Domino. ³Sex annis seres agrum tuum, et sex annis putabis vineam tuam, colligesque fructus ejus: ⁴septimo autem anno sabbatum erit terræ, requietionis Domini: agrum non seres, et vineam non putabis. ⁵Quæ sponte gignet humus, non metes: et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam: annus enim requietionis terræ est: ⁶sed erunt vobis in cibum, tibi et servo tuo, ancillæ et mercenario tuo, et advenæ qui peregrinantur apud te: ⁷jumentis tuis et pecoribus, omnia quæ nascuntur præbebunt cibum.

⁸Numerabis quoque tibi septem hebdomadas annorum, id est, septies septem, quæ simul faciunt annos quadraginta novem: ⁹et clanges buccina mense septimo, decima die mensis, propitiationis tempore, in universa terra vestra. ¹⁰Sanctificabisque annum quinquagesimum, et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terræ tuæ: ipse est enim jubilæus. Revertetur homo ad possessionem suam, et unusquisque rediet ad familiam pristinam: ¹¹quia jubilæus est, et quinquagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte in agro nascentia, et primitias vindemiæ non colligetis, ¹²ob sanctificationem jubilæi: sed statim oblata comedetis.

¹³Anno jubilæi, redient omnes ad possessiones suas. ¹⁴Quando vendes quippiam civi tuo, vel emes ab eo, ne contristes fratrem tuum, sed juxta numerum annorum jubilæi emes ab eo, ¹⁵et juxta supputationem frugum vendet tibi. ¹⁶Quanto plures anni remanserint post jubilæum, tanto crescet et pretium: et quanto minus temporis numeraveris, tanto minoris et emptio constabit: tempus enim frugum vendet tibi. ¹⁷Nolite affligere contribules vestros, sed timeat unusquisque Deum suum, quia ego Dominus Deus vester. ¹⁸Facite præcepta mea, et judicia custodite, et implete ea: ut habitare possitis in terra absque ullo pavore, ¹⁹et gignat vobis humus fructus suos, quibus vescamini usque ad saturitatem, nullius impetum formidantes. ²⁰Quod si dixeritis: Quid comedemus anno septimo, si non severimus, neque collegerimus fruges nostras? ²¹dabo benedictionem meam vobis anno sexto, et faciet fructus trium annorum: ²²seretisque anno octavo, et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum: donec nova nascantur, edetis vetera. ²³Terra quoque non vendetur in perpetuum, quia mea est, et vos advenæ et coloni mei estis: ²⁴unde cuncta regio possessionis vestræ sub redemptionis conditione vendetur. ²⁵Si attenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam, et voluerit propinquus ejus, potest redimere quod ille vendiderat. ²⁶Sin autem non habuerit proximum, et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire, ²⁷computabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit: et quod reliquum est, reddet emptori, sicque recipiet possessionem suam. ²⁸Quod si non invenerit manus ejus ut reddat pretium, habebit emptor quod emerat, usque ad annum jubilæum. In ipso enim omnis venditio redibit ad dominum et ad possessorem pristinum. ²⁹Qui vendiderit domum intra urbis muros, habebit licentiam redimendi, donec unus impleatur annus. ³⁰Si non redemerit, et anni circulus fuerit evolutus, emptor possidebit eam, et posteri ejus in perpetuum, et redimi non poterit, etiam in jubilæo. ³¹Sin autem in villa domus, quæ muros non habet, agrorum jure vendetur: si ante redempta non fuerit, in jubilæo revertetur ad dominum. ³²Ædes Levitarum quæ in urbibus sunt, semper possunt redimi: ³³si redemptæ non fuerint, in jubilæo revertentur ad dominos, quia domus urbium Levitarum pro possessionibus sunt inter filios Israël. ³⁴Suburbana autem eorum non veneant, quia possessio sempiterna est.

³⁵Si attenuatus fuerit frater tuus, et infirmus manu, et susceperis eum quasi advenam et peregrinum, et vixerit tecum, ³⁶ne accipias usuras ab eo, nec amplius quam dedisti: time Deum tuum, ut vivere possit frater tuus apud te. ³⁷Pecuniam tuam non dabis ei ad usuram, et frugum superabundantiam non exiges. ³⁸Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti, ut darem vobis terram Chanaan, et essem vester Deus.

³⁹Si paupertate compulsus vendiderit se tibi frater tuus, non eum opprimes servitute famulorum, ⁴⁰sed quasi mercenarius et colonus erit: usque ad annum jubilæum operabitur apud te, ⁴¹et postea egredietur cum liberis suis, et revertetur ad cognationem, ad possessionem patrum suorum. ⁴²Mei enim servi sunt, et ego eduxi eos de terra Ægypti: non veneant conditione servorum: ⁴³ne affligas eum per potentiam, sed metuito Deum tuum. ⁴⁴Servus et ancilla sint vobis de nationibus quæ in circuitu vestro sunt: ⁴⁵et de advenis qui peregrinantur apud vos, vel qui ex his nati fuerint in terra vestra, hos habebitis famulos: ⁴⁶et hæreditario jure transmittetis ad posteros, ac possidebitis in æternum: fratres autem vestros filios Israël ne opprimatis per potentiam. ⁴⁷Si invaluerit apud vos manus advenæ atque peregrini, et attenuatus frater tuus vendiderit se ei, aut cuiquam de stirpe ejus: ⁴⁸post venditionem potest redimi. Qui voluerit ex fratribus suis, redimet eum, ⁴⁹et patruus, et patruelis, et consanguineus, et affinis. Sin autem et ipse potuerit, redimet se, ⁵⁰supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suæ usque ad annum jubilæum: et pecunia, qua venditus fuerat, juxta annorum numerum, et rationem mercenarii supputata. ⁵¹Si plures fuerint anni qui remanent usque ad jubilæum, secundum hos reddet et pretium: ⁵²si pauci, ponet rationem cum eo juxta annorum numerum, et reddet emptori quod reliquum est annorum, ⁵³quibus ante servivit mercedibus imputatis: non affliget eum violenter in conspectu tuo. ⁵⁴Quod si per hæc redimi non potuerit, anno jubilæo egredietur cum liberis suis. ⁵⁵Mei enim sunt servi filii Israël, quos eduxi de terra Ægypti.

26¹Ego Dominus Deus vester: non facietis vobis idolum, et sculptile, nec titulos erigetis, nec insignem lapidem ponetis in terra vestra, ut adoretis eum. Ego enim sum Dominus Deus vester. ²Custodite sabbata mea, et pavete ad sanctuarium meum. Ego Dominus. ³Si in præceptis meis ambulaveritis, et mandata mea custodieritis, et feceritis ea, dabo vobis pluvias temporibus suis, ⁴et terra gignet germen suum, et pomis arbores replebuntur. ⁵Apprehendet messium tritura vindemiam, et vindemia occupabit sementem: et comedetis panem vestrum in saturitate, et absque pavore habitabitis in terra vestra. ⁶Dabo pacem in finibus vestris: dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam malas bestias, et gladius non transibit terminos vestros. ⁷Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis. ⁸Persequentur quinque de vestris centum alienos, et centum de vobis decem millia: cadent inimici vestri gladio in conspectu vestro. ⁹Respiciam vos, et crescere faciam: multiplicabimini, et firmabo pactum meum vobiscum. ¹⁰Comedetis vetustissima veterum, et vetera novis supervenientibus projicietis. ¹¹Ponam tabernaculum meum in medio vestri, et non abjiciet vos anima mea. ¹²Ambulabo inter vos, et ero Deus vester, vosque eritis populus meus. ¹³Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægyptiorum, ne serviretis eis: et qui confregi catenas cervicum vestrarum, ut incederetis erecti.

¹⁴Quod si non audieritis me, nec feceritis omnia mandata mea, ¹⁵si spreveritis leges meas, et judicia mea contempseritis, ut non faciatis ea quæ a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum meum: ¹⁶ego quoque hæc faciam vobis: visitabo vos velociter in egestate, et ardore, qui conficiat oculos vestros, et consumat animas vestras. Frustra seretis sementem, quæ ab hostibus devorabitur. ¹⁷Ponam faciem meam contra vos, et corruetis coram hostibus vestris, et subjiciemini his qui oderunt vos: fugietis, nemine persequente. ¹⁸Sin autem nec sic obedieritis mihi, addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra, ¹⁹et conteram superbiam duritiæ vestræ. Daboque vobis cælum desuper sicut ferrum, et terram æneam. ²⁰Consumetur incassum labor vester, non proferet terra germen, nec arbores poma præbebunt. ²¹Si ambulaveritis ex adverso mihi, nec volueritis audire me, addam plagas vestras in septuplum propter peccata vestra: ²²immittamque in vos bestias agri, quæ consumant vos, et pecora vestra, et ad paucitatem cuncta redigant, desertæque fiant viæ vestræ. ²³Quod si nec sic volueritis recipere disciplinam, sed ambulaveritis ex adverso mihi: ²⁴ego quoque contra vos adversus incedam, et percutiam vos septies propter peccata vestra, ²⁵inducamque super vos gladium ultorem fœderis mei. Cumque confugeritis in urbes, mittam pestilentiam in medio vestri, et trademini in manibus hostium, ²⁶postquam confregero baculum panis vestri: ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes, et reddant eos ad pondus: et comedetis, et non saturabimini.

²⁷Sin autem nec per hæc audieritis me, sed ambulaveritis contra me: ²⁸et ego incedam adversus vos in furore contrario, et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra: ²⁹ita ut comedatis carnes filiorum vestrorum et filiarum vestrarum. ³⁰Destruam excelsa vestra, et simulacra confringam. Cadetis inter ruinas idolorum vestrorum, et abominabitur vos anima mea, ³¹in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem, et deserta faciam sanctuaria vestra, nec recipiam ultra odorem suavissimum. ³²Disperdamque terram vestram, et stupebunt super ea inimici vestri, cum habitatores illius fuerint. ³³Vos autem dispergam in gentes, et evaginabo post vos gladium, eritque terra vestra deserta, et civitates vestræ dirutæ. ³⁴Tunc placebunt terræ sabbata sua cunctis diebus solitudinis suæ: quando fueritis ³⁵in terra hostili, sabbatizabit, et requiescet in sabbatis solitudinis suæ, eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea. ³⁶Et qui de vobis remanserint, dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium, terrebit eos sonitus folii volantis, et ita fugient quasi gladium: cadent, nullo persequente, ³⁷et corruent singuli super fratres suos, quasi bella fugientes, nemo vestrum inimicis audebit resistere. ³⁸…